จียนเจียชะงักไปแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าต้มให้พวกคุณที่เปียกฝนนั่นแหละ”
“จริงเหรอ?” หลานเหยยิ้มแล้วพูดว่า “ค่อยยังชั่ว นึกว่าในสายตาคุณจะมีแค่ หลินจือไป๋ คนเดียวซะอีก”
‘หลานเหยน่าสงสาร เมื่อกี้เจียนเจียพูดกับ หลินจือไป๋ ว่า เห็นว่าฉันต้มน้ำขิงให้คุณ แปลว่าเธอจงใจต้มให้ หลินจือไป๋ ส่วนคนอื่นแค่พลอยได้ไปด้วย’
‘พรืด นี่มันรายการออกเดทปะเนี่ย?’
‘ฉีเจียนเจียคงไม่ได้ชอบมหาเศรษฐีหรอกนะ?’
‘อย่าพูดไปเรื่อยนะ เจียนเจียแค่ใจดีมีเมตตา เธอเคยบอกว่าจะไม่หาแฟนในวงการ’
‘แต่รายการวาไรตี้อาจจะเป็นบทที่ผู้กำกับวางไว้ก็ได้’
‘นั่นสิ เจียนเจียจะไปชอบมหาเศรษฐีได้ไง’
‘ว่าตามตรงนะ มหาเศรษฐีนี่นะ ถึงจะดูยอดเยี่ยมมีความรอบรู้ แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ชายซื่อบื้อเรื่องความรัก’
แฟนคลับของฉีเจียนเจียไม่ยอมรับเรื่องความสัมพันธ์ที่คลุมเครืออย่างเด็ดขาด แต่รายการวาไรตี้เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
ขณะที่ หลินจือไป๋ กำลังผิงไฟ จู่ๆ ก็มีผ้าขนหนูมาคลุมหัวของเขาแล้วถูกเช็ดไปมา
“เย่อิง?”
ที่แท้เป็นเย่อิงที่ไปหาผ้าขนหนูจากไหนไม่รู้ มาเช็ดผมที่เปียกชื้นให้กับ หลินจือไป๋ เพียงแต่ท่าทางค่อนข้างรุนแรง
“เราพักอยู่ด้วยกัน ถ้าคุณเป็นหวัดต้องติดฉันแน่” เย่อิงบ่นพึมพำ แต่การเคลื่อนไหวของเธอกลับช้าลง และเช็ดผมให้ หลินจือไป๋ อย่างตั้งใจ
เย่จวินจี๋ เออิจิโร่ และหลานเหย ทั้งสามคนนั่งอยู่ริมประตู มองดู หลินจือไป๋ ได้รับการปรนนิบัติดูแลต่างก็อดไ