ได้ รู้แค่ว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตที่คนรุ่นก่อนส่งต่อกันมา
การให้ความรู้ของ หลินจือไป๋ เป็นวิชาการเจาะลึกมาก! เจาะลึกเสียจนหลายคนถึงกับฟังไม่เข้าใจ!
และ หลินจือไป๋ ดูเหมือนจะรู้ว่ามีบางคนฟังไม่รู้เรื่องว่าวงศ์อะไรสกุลอะไร จึงรีบพูดประเด็นที่ทุกคนสนใจอย่างรวดเร็ว อย่างเช่นกินได้หรือเปล่า
“ที่เรียกว่าปรุงให้ถูกวิธีก็คือ ก่อนทำต้องล้างให้สะอาด จากนั้นระหว่างขั้นตอนการปรุงก็ต้องใช้น้ำมันปริมาณมาก และต้องแน่ใจว่าใช้ความร้อนสูงตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นจะเห็นคนแคระได้ง่ายมาก แม้ไม่ถึงแก่ชีวิต แต่ทางที่ดีทุกคนอย่าไปเห็นภาพหลอนแบบนั้นจะดีกว่าครับ”
“หลินจือไป๋ เพิ่งเห็นข่าวเมื่อไม่นานมานี้ว่า มีชายคนหนึ่งกินเจี้ยนโสวชิงเข้าไปแล้วเกิดภาพหลอน นึกว่าตัวเองขับรถชนเด็กชายคนหนึ่ง เลยรีบโทรแจ้งตำรวจ พี่ชายคนนี้ยอมเชื่อว่าตัวเองชนคนตาย มากกว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองโดนพิษเห็ด โหหห!”
‘ท่านมหาเศรษฐีมีความรู้กว้างขวางจังแฮะ!’
‘ฮ่าๆๆ เจี้ยนโสวชิงเหรอ แถวบ้านเราก็มีเยอะเลย กินได้หมด แต่ตอนทำต้องระวังหน่อย มีครั้งหนึ่งฉันกินเสร็จมองเห็นหมาอยู่บนหัวพอดีด้วยละ’
‘โชว์ใหญ่เลยนะ!’
‘น่าจะเป็นเรื่องฟลุกมากกว่า มีความรู้เรื่องเจี้ยนโสวชิงพอดีละมั้ง?’
‘เจี้ยนโสวชิงสดใหม่ อร่อยสุดๆ เลย!’
แม้ว่าการให้ความรู้ของ หลินจือไป๋ จะดูเป็นวิชาการและวางมาดผู้รู้ แต่ผู้ชมส่วนใหญ่ต่างก็คิดว่าเขาแค่ฟลุก บังเอิญไปเจอเห็ดชนิดที่ตัวเองรู้จักพอ
