แลกเปลี่ยนทักษะการตกปลาขั้นสูง
‘หลินจือไป๋ ตกปลาเป็นด้วยเหรอ?’
‘ตกปลาสบายกว่าทำนาทำสวนจริงๆ นั่นแหละ’
‘รอบนี้ หลินจือไป๋ ขาดทุนย่อยยับแน่ ปลาหนึ่งจินแลกได้แค่เหรียญเดียวเอง’
‘ในฐานะนักตกปลามือโปร ขอบอกเลยว่าการตกปลาเหมือนจะสบาย แต่ถ้าไม่มีทักษะ ครึ่งวันตกได้สักตัวก็เก่งแล้ว การตกปลาต้องใช้ทักษะจริงๆ โดยเฉพาะการตกปลาตามธรรมชาติในชนบทแบบนี้ ถ้าไม่มีพื้นฐานก็ยากที่จะได้อะไรกลับไป’
ตอนนี้คุณลุงกลับมาพร้อมกับคันเบ็ดอันหนึ่ง หลินจือไป๋ เห็นแล้วก็อุทานอย่างประหลาดใจ“คันเบ็ดอันนี้ดูเป็นมืออาชีพมากเลยนะครับ”
คุณลุงยิ้มแล้วบอกว่า “ลูกชายลุงซื้อให้น่ะ”
เป็นคุณลุงที่ใจดีจริงๆ หลินจือไป๋ รู้สึกซึ้งใจเล็กน้อย เอ่ยว่า “งั้นวันนี้ผมคงต้องแบ่งปลาให้ลุงเยอะหน่อยแล้วละครับ”
“ตกให้ได้ก่อนเถอะพ่อหนุ่ม”
คุณลุงยิ้มกล่าว “เราสองคนมาลองแข่งกันดูหน่อยไหมละ?”
“ได้สิครับ” ดูท่าทางคุณลุงจะเป็นนักตกปลาตัวยงเลย
ทั้งสองคนมุ่งหน้าไปยังริมแม่น้ำ และเมื่อ หลินจือไป๋ แยกตัวออกมา ห้องไลฟ์สด “เยือนเขาลี่ซาน” ก็ได้แยกมุมกล้องพิเศษเดี่ยวให้เขา
เมื่อแยกจากกลุ่มใหญ่ ความนิยมของ หลินจือไป๋ ก็ถูกแบ่งออกไปอย่างชัดเจน ผู้ชมส่วนใหญ่เลือกที่จะอยู่ในห้องไลฟ์หลักมากกว่า
เพราะยังไงคนส่วนใหญ่ก็ยังชอบดูดาราสิบกว่าคนมาทำสวนกันมากกว่าผู้ชมที่เลือกกดเข้ามาดูมุมกล้องของ หลินจือไป๋ เพื่อดูการตกปลาจึงมีไม่มาก
แต่ หลินจือไป๋ ไม่ได้สนใจหลิน
