าคุ สายตาของสองราชินีตัวท็อปจ้องมองเขาเขม็ง เห็นได้ชัดว่าพวกเธอใส่ใจคำตอบสุดๆ!
ในสถานการณ์แบบนี้ ไม่ว่าเขาจะตอบว่าใครสวยกว่าก็ไม่พ้นต้องล่วงเกินอีกฝ่าย แม้ว่าการล่วงเกินซูเปอร์สตาร์ราชินีแห่งฉีโจวสองคนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่แฟนคลับเบื้องหลังพวกเธอต่างหากที่ไม่ควรมีเรื่องด้วยที่สุด
คิดได้ดังนั้นหลินจือไป๋ก็ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ผมเป็นพวกลืมใบหน้าคนน่ะครับ แยกแยะไม่ออกเลยว่าใครสวยใครไม่สวย ผมรู้แค่ว่าพวกคุณทั้งคู่จิตใจดีมากแน่ๆ”
ขอบคุณพี่ตง!
ถ้าไม่มีพี่ตงหลินจือไป๋คงนึกคำตอบนี้ไม่ออกแน่ๆ ฉีเจียนเจียหลุดขำพรืดออกมา หลินจือไป๋นี่กะล่อนเกินไปแล้ว กล้าพูดเรื่อง ‘ลืมใบหน้าคน’ ได้หน้าตาเฉย ส่วนเย่อิงส่งเสียงฮึดฮัดสองทีไม่ได้ซักไซ้ต่อ ในใจยังคลายถอนหายใจอย่างโล่งอก
และแล้วสิบห้านาทีก็ผ่านไป หลังจากดึงแผ่นมาส์กออก ฉีเจียนเจียก็ทาครีมบำรุงผิวหน้าชนิดต่างๆ ให้หลินจือไป๋
“หลินจือไป๋ ผิวคุณนี่ดีจนน่าตกใจเลยนะ” เย่อิงมองอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบดูบ้าง
หลินจือไป๋ถาม “คุณล้างมือหรือยัง?”
“ยัง” เย่อิงหัวเราะ
“แล้วคุณยังมาจับอีก!” หลินจือไป๋ไม่สบอารมณ์ เย่อิงยิ่งหัวเราะดังกว่าเดิม ส่วนฉีเจียนเจียที่อยู่ข้างๆ กลับครุ่นคิด
ทันทีที่การดูแลผิวหน้าเสร็จสิ้น เย่อิงก็เริ่มชวน “หลินจือไป๋ เราไปปีนเขากันเถอะ ภูเขาลี่ซานอยู่ตรงหน้านี่เอง ไม่อยากขึ้นไปดูหน่อยเหรอ?”
“ก็น่าสนใจนะ” หลินจือไป๋เอ่ย “ถ้าค
