่ดูจะอดทนได้มากที่สุด
หลี่เซียวฮึดฮัด “แตงโมลูกนี้ของคุณราคาทั้งหมดแค่ห้าเหรียญดอกท้อ แต่หั่นได้ตั้งสิบกว่าชิ้น ขายชิ้นละหนึ่งเหรียญดอกท้อ นี่หน้าเลือดชัดๆ ฉันไม่ยอมเป็นหมูให้เชือดหรอก”
“งั้นเอาแบบนี้” หลินจือไป๋เอ่ย “แตงโมพวกนี้คุณเอาไปให้หมดเลย เหลืออยู่ทั้งหมดสิบชิ้น ให้ผมแค่ห้าเหรียญดอกท้อก็พอแล้ว คุณค่อยเอาไปขายต่อให้แขกรับเชิญคนอื่นที่กำลังทำงานอยู่ พวกเขาน่าจะเต็มใจจ่ายนะ”
“ฉันซื้อแตงโมมาขายเองก็ได้!”
“ของผมแชเย็นแล้ว คุณไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอก ที่สำคัญที่สุดคือแตงโมสองลูกที่ศูนย์กิจกรรมวันนี้ผมซื้อมาหมดแล้ว”
“ตกลง!” สุดท้ายหลี่เซียวก็ตอบตกลง ทำงานกลางแดดมันเหนื่อยเกินไป เธอจะเป็นแม่ค้าแตงโม!
จะว่าไปแล้ว หลี่เซียวก็รู้สึกหงุดหงิดตัวเอง ทำไมจู่ๆ ถึงคิดเรื่องขายแตงโมได้ แต่ก่อนหน้านี้เธอถึงคิดไม่ได้นะ โอกาสทางธุรกิจอยู่ตรงหน้าแท้ๆ!
“ขึ้นเขาจริงๆ จังๆ กันเถอะ แค่แวะหาเงินติดมือนิดหน่อยน่ะครับ” หลังจากจัดการแตงโมเสร็จ หลินจือไป๋ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้ม
ฉีเจียนเจียและเย่อิงมองหลินจือไป๋ตาค้าง เย่อิงพูด “สรุปคือคุณซื้อแตงโมมาโดยไม่เสียเงินสักหยวน แถมยังได้กำไรกลับมาอีกสองสามเหรียญเนี่ยนะ!?”
“คุณมองข้ามจุดสำคัญไป วันนี้ผมเหมาแตงโมมาหมดแล้ว” หลินจือไป๋เอ่ย “พรุ่งนี้ราคาก็น่าจะกลับไปเป็นปกติแล้วละ โอกาสหาเงินแบบนี้ปกติมีแค่ครั้งเดียว”
“จอมขูดรีด” ฉีเจียนเจียอดไม่ได้ที่จะเรียกหลินจือไป๋ว่า ‘จอ
