จิ้นก็รู้สึกเหมือนมีใครมาสะกิดไหล่ เขาหันไปถามว่า “มีอะไรหรือเปล่าครับ?”
ฉีเทียนเหวินก็โดนสะกิดเหมือนกัน “มีอะไรเหรอ?”
“ไม่มีอะไรครับ” ทีมงานตอบกลับมา ทั้งคู่พยักหน้าแล้วก็คุยเล่นกันต่อ ถึงขั้นคุยกันว่าวันหลังจะมาตกปลาที่นี่ด้วยกัน แถมยังโอ้อวดว่าทักษะการตกปลาของตนสูงส่งขนาดไหน
และในตอนนี้เองลำโพงก็ประกาศว่า“โจวหานจิ้น ตกรอบ!”“ฉีเทียนเหวิน ตกรอบ!”
สีหน้าของโจวหานจิ้นและฉีเทียนเหวินชะงักนิ่งไปพร้อมกัน ทั้งคู่มองหน้ากันเลิกลัก ก่อนจะหันขวับไปมอง ‘ทีมงาน’ คนนั้นทันที
“เชิญทั้งสองท่านตามสบายครับ” หลินจือไป๋เอ่ยด้วยรอยยิ้มกริ่มแล้วเดินจากไปทันที เวลามีจำกัดเขาต้องรีบไปจับแกะเพิ่ม จะหวังพึ่งเพื่อนร่วมทีมสามคนให้ทำสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันคงไม่ได้
“ไป๋ตี้!”“หลินจือไป๋!”ทั้งคู่กัดฟันกรอด
และในระหว่างที่เกมดำเนินต่อไป เสียงประกาศการคัดออกก็ดังมาจากลำโพงอย่างต่อเนื่อง“เย่เจิ้น ตกรอบ!”“กู้สิง ตกรอบ!”“หลานเหย่ ตกรอบ!”
เย่อิง อูซวง และหานเยว่ซวง สามคนยังจับใครไม่ได้เลยสักคน เมื่อได้ยินเสียงประกาศคนตกรอบติดต่อกัน สาวทั้งสามก็ถึงกับอึ้งงัน!
“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?” เย่อิงตกตะลึง “พวกเขาโดนหลินจือไป๋คัดออกหมดเลยเหรอ?”
“ห้าคน!” อูซวงเองก็เบิกตากว้าง “อาจารย์ไป๋คนเดียวจับแกะได้ตั้งห้าตัว!”
“แถมยังเป็นแกะตัวผู้หมดเลยด้วย!” หานเยว่ซวงเสริม
ห้าคนนี้เป็นผู้ชายทั้งหมด สาเหตุหลักเพราะแขกรับเชิญชายต่างชะล่าใจ คิดว
