ือไปมองดูไข่ดาวที่ดำปี๋ในจานก็ถอนหายใจ “ไข่ฟองนี้ผมยกให้คุณแล้วกัน ผมกินแค่โจ๊กก็พอ มือคุณไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม?”
“ไม่เป็นไรค่ะ แล้วเหรียญดอกท้อ…”
“ยังให้สองเหรียญเหมือนเดิม แต่คราวหน้าถ้าทอดไหม้อีก อย่าหวังจะได้เงินเลย เปลืองวัตถุดิบ วันหลังดูคลิปเรียนวิธีทอดไข่เยอะๆ นะ ผมจะอุดหนุนธุรกิจคุณบ่อยๆ”
เอาเถอะ
เหตุผลหลักคือหลินจือไปไม่อยากทำมื้อเช้าเอง เอาเวลาไปนอนมากๆ ไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงแค่เงินเล็กน้อยก็สั่งให้จูฉู่ทำงานได้แล้ว
มื้อเช้าไม่ได้ต้องการฝีมือทำอาหารอะไรมากนัก แค่เรียนรู้นิดหน่อยก็ทำได้แล้ว เขายินดีให้เวลาจูฉู่พัฒนา ถือซะว่าเริ่มปั้นแม่ครัวตัวน้อยจากศูนย์ หลินจือไปรู้สึกว่าจูฉู่มีศักยภาพนี้ และควบคุมง่ายกว่ายัยตัวป่วนอิงอิงเยอะ
“ขอบคุณค่ะพี่ไป!”
จูฉู่ถึงกับซึ้งใจ นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองทอดไข่เละขนาดนี้ หลินจือไปยังยอมจ่ายให้ “คุณนี่ก็เป็นคนดีแปลกๆ นะเนี่ย!”
พี่ไป?
หลินจือไปเกาหัว แต่ไม่ได้สนใจ เธอจะเรียกเขายังไงก็ช่าง พลางลงมือกินโจ๊กกับผักกาดดองต่อ
ผ่านไปครู่หนึ่ง หานเยว่ซวงกับเย่อิงก็ตื่น ทั้งสองคนประหลาดใจมาก
“มีมื้อเช้าด้วย!”
จูฉู่ยิ้มกริ่ม “คนละหนึ่งเหรียญดอกท้อค่ะ”
เย่อิงมองจูฉู่ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ “เราเป็นเพื่อนรักกันนะ!”
จูฉู่ตัดเยื่อใยทันที “พี่น้องท้องเดียวกันแต่เรื่องเงินต้องชัดเจน”
“เธอนี่ร้ายนัก! อะ เอาไป!”
เย่อิงยอมจำนน เธอควักเงินจ่ายพลางบ่นอุบ “เธอโดนจอมขูดรี
