ไร…”
อูอู่ร้อนตัว ฉีเทียนเหวินกลับรู้สึกว่ามีพิรุธ จึงจงใจเข้าไปตรวจสอบ
พอตรวจดูก็จับได้คาหนังคาเขา “หน็อยแน่ พวกเธอคิดจะซ่อนป้ายนี้ไว้ เล่นสกปรกเกินไปแล้ว!”
“คิดจะเล่นสงครามข้อมูลเหรอ?” สงครามข้อมูล
ฉินเลี่ยนหัวเราะ “ซ่อนป้ายไว้เพื่อให้กลุ่มพวกคุณเหมางานเก็บขยะ แบบนี้มันไม่แฟร์เลยนะ”
พูดจบ
ฉินเลี่ยนก็เปลี่ยนหัวข้อ “ต้องให้พวกเราเหมาด้วยสิ!”
ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
กู้สิงก้าวออกมาข้างหน้าแล้วพูดว่า “อิงอิง เธอซ่อนยังไม่เนียนพอ ต้องปิดให้มิดชิด ไม่ให้เหลือร่องรอยแม้แต่นิดเดียว ใครมีกาวบ้าง?”
หลินจือไป : “…”
เหี้ยมเกรียมกว่าฉันซะอีก พวกนายกะจะไม่เหลือโอกาสให้อีกสองกลุ่มเลยเหรอ!
ดูท่าทุกคนจะเริ่มตระหนักถึงความสำคัญของเหรียญดอกท้อแล้ว เริ่มใช้สารพัดหนทางโดยไม่สนวิธีเลย
แต่หลินจือไปไม่ได้สนใจงานเก็บขยะเลยสักนิด มันน่าเบื่อเกินไป เขาแค่ต้องการให้เพื่อนร่วมทีมของเขาหาเงินได้เยอะๆ เท่านั้นเอง
แบบนี้จะได้ถอนขนแกะต่อไปได้ยังไงล่ะ
และตอนนี้เอง ทีมงานก็ได้ประกาศข้อความลงในกลุ่มแชทใหญ่
[พรุ่งนี้เช้าพวกเราทุกคนจะได้เล่นเกมกลุ่มกัน ชื่อเกมว่า “หมาป่ามาแล้ว” โดยแต่ละกลุ่มจะมีโอกาสเป็น “หมาป่า” หนึ่งครั้งเพื่อไล่จับสมาชิกกลุ่มอื่น ทุกครั้งที่จับ “แกะ” ได้หนึ่งตัว จะได้รับสามเหรียญดอกท้อ ซึ่งเงินจำนวนนี้จะถูกหักมาจากคนที่ถูกจับนั่นเอง]
อาฮ่า?
หลินจือไปดวงตาเป็นประกาย!
นี่แหละวิธีการหาเงินที่น่า
