…
เมื่อมองดูซี่โครงหมูและเนื้อวัวที่ซื้อมา หลินจือไป๋ก็เริ่มลำบากใจ เขาไม่เคยทำอาหารมาก่อน แล้วไอ้ของพวกนี้มันต้องจัดการยังไงล่ะเนี่ย?
“อาจารย์หลินทำอาหารเป็นเหรอคะ?”
เมื่อเห็นหลินจือไป๋จ้องซี่โครงหมูกับเนื้อวัวนิ่งงันเหมือนกำลังใช้ความคิด ฉูฉู่ที่อยู่ข้างๆ ก็อดถามขึ้นมาไม่ได้ “ลองหาข้อมูลในเน็ตดูไหมคะ?”
“ไหวไหมเนี่ยคุณ”
เย่อิงเห็นหลินจือไป๋ยืนนิ่งอยู่นานก็หลุดยิ้มออกมา “จริงๆ แล้วคุณทำไม่เป็นเลยใช่ไหมล่ะ แกล้งทำเป็นเชฟอะไรกัน?”
“ผมกำลังคิดอยู่ว่าจะทำรสชาติไหนดี”
หลินจือไป๋เหลือบมองเย่อิงแวบหนึ่ง จากนั้นก็ตัดสินใจเรียกใช้งานระบบอย่างรวดเร็ว เขาเปิดร้านค้าแล้วแลก ‘หนังสือทักษะการทำอาหารระดับสูง’ มาใช้งานในทันที
ซี้ด!
หนังศีรษะเริ่มคันยิบๆ!
สมองจะงอกแล้ว!
หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที หลินจือไป๋ก็รู้สึกว่าตนเองบรรลุแล้ว ในหัวพลันปรากฏสารพัดวิธีทำซี่โครงหมูและเนื้อวัวขึ้นมานับไม่ถ้วน ตอนนี้เขาไม่ต่างอะไรกับเชฟระดับห้าดาวเลย!
เอาล่ะ
วันนี้ทำซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานกับเนื้อผัดพริกหยวกก่อนแล้วกัน วัตถุดิบซื้อมาไม่น้อย แถมเครื่องปรุงพื้นฐานก็เตรียมไว้หมดแล้ว
ลงมือได้!
เริ่มจากหุงข้าว จากนั้นก็นำเนื้อไปหมัก ส่วนซี่โครงหมูก็เอาไปลวกน้ำทิ้ง ระหว่างรอก็เตรียมเครื่องปรุง หั่นต้นหอม ขิง กระเทียมไว้ หลินจือไป๋วางแผนทุกขั้นตอนไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว
ด้านข้าง
ฉูฉู่และเย่อิงมองดูหลินจือไป๋ลงมือทำอาหารอย่า
