ดนั้นรสชาติเค็มมันกลมกล่อมก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งปาก สัมผัสนุ่มละมุนที่ถูกเคลือบด้วยแป้งมัน ทำให้การเคี้ยวกลายเป็นความเพลิดเพลินระดับสูงสุด
“อื้ม”
เขาส่งเสียงครางในลำคออย่างพอใจ
หลินจือไป๋คีบซี่โครงหมูชิ้นโตขึ้นมาอีกชิ้น
เพราะเวลาจำกัด จึงใช้หม้ออัดแรงดันช่วย ซี่โครงหมูจึงเปื่อยนุ่ม แค่สะกิดเบาๆ เนื้อก็หลุดออกจากกระดูก รสชาติเปรี้ยวหวานที่เข้าปาก แทบไม่ต่างจากรสชาติที่หลินจือไป๋เคยกินในโรงแรมห้าดาวเลยสักนิด
“หอมจนเคลิ้มเลย!”
หลินจือไป๋ประเมินฝีมือตัวเองแบบนั้น
รสชาติช่างเย้ายวนใจจริงๆ
ฉูฉู่มองดูจานซี่โครงหมูที่มันวาวน่ากินของหลินจือไป๋ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง หมอนี่ทำอาหารเป็นจริงๆ แถมฝีมือยังดูสูงส่งเอาการเลย!
แค่ดูจากกับข้าวสองอย่างนี้
ไม่ว่าจะดูจากหน้าตา หรือกลิ่นหอมที่โชยมา ก็ล้วนแต่เป็นฝีมือระดับเชฟใหญ่ เย่อิงยังไม่ได้ชิม ก็รู้สึกได้เลยว่ารสชาติมันต้องสุดยอดแน่!
………………………………………………
