นี่ตามมาทันได้ยังไง?
“ไฟเขียวแล้ว” ฉีเจียนเจียยังคงพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย “สลัดพวกเขาให้หลุด”
“จัดไป!”
คราวนี้หลานเหย่ไม่ได้เอ่ยทักทายอีก พลันเหยียบคันเร่งพุ่งออกไป ความเร็วสูงกว่าเมื่อครู่นี้เล็กน้อย
“ตามไปๆๆ!”
นิสัยไม่ยอมคนของเย่อิงเริ่มทำงาน
หลินจือไป๋ยิ้มบางๆ รับเงินมาก็ต้องจัดการให้เรียบร้อย เขาบดคันเร่งตามไปทันที รถติดแค่นี้ขวางยอดนักขับระดับเทพไม่ได้หรอก
ไม่นานนัก
รถทั้งสองคันก็กลับมาวิ่งคู่กันอีกครั้ง
เมื่อหลานเหย่เห็นว่าโดนตามทันอีกแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่าฝีมือการขับรถของหลินจือไป๋ไม่ธรรมดาเลย ความอยากเอาชนะของผู้ชายที่ไม่ยอมแพ้ใครพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที
ปีก่อน
หลานเหย่เคยถ่ายหนังเกี่ยวกับการแข่งรถ เพื่อเข้าถึงบทบาทเขาถึงกับจ้างโค้ชมาสอนขับรถแข่งอยู่ครึ่งปี ฝีมือเลยเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แม้บนถนนปกติจะแข่งรถไม่ได้ แต่ก็เพียงพอจะสลัดหลินจือไป๋ให้หลุดไปได้
คิดได้ดังนั้น
หลานเหย่ก็รวบรวมสมาธิ แน่วแน่ไม่วอกแวก เขาจะเริ่มเอาจริงแล้ว!
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!
หลังจากเริ่มจริงจัง หลานเหย่ก็เริ่มแซงรถอย่างต่อเนื่อง
หนึ่งคัน!
สองคัน!
สามคัน!
จนกระทั่งใกล้จะถึงด่านเก็บเงิน หลานเหย่ถึงเริ่มชะลอความเร็ว กล่าวยิ้มตาหยีว่า “ดูท่าฝีมือฉันจะเหนือกว่านิดหน่อยนะ”
“นายดีใจเร็วเกินไปแล้ว”
ฉีเจียนเจียเหลือบมองกระจกหลังพลันขมวดคิ้วมุ่น รถที่เย่อิงนั่งมา ตามจี้หลานเหย่ติดแจมาตลอดทางเลย!
“อะไรนะ?”
พอหลานเหย่มองกร
