ะจกหลัง ตัวเขาก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาทันที หมอนั่นจงใจขับไล่หลังเขานี่นา!
และสิ่งที่ทำให้หลานเหย่สิ้นหวังยิ่งกว่าเดิมก็คือ…
เมื่อผ่านด่านเก็บเงินเข้าสู่ทางหลวง รถของหลินจือไป๋ก็เร่งเครื่องขึ้นมากะทันหัน มุดผ่านช่องว่างระหว่างรถสองคัน จนแซงเขาไปได้สำเร็จ!
แข่งไม่ไหว!
แข่งไม่ไหวจริงๆ!
หลักๆ คือกำลังถ่ายรายการอยู่ หลานเหย่จึงไม่กล้าขับเร็วเกินกำหนดเพียงเพื่อความอยากเอาชนะ
แต่หลินจือไป๋อาศัยการควบคุมระยะห่างระหว่างรถแต่ละคัน แซงเขาไปได้โดยที่ความเร็วยังไม่เกินกำหนด
“เยส!”
เมื่อเห็นรถที่ฉีเจียนเจียนั่งมาถูกทิ้งห่าง เย่อิงก็ไม่เสียดายเหรียญดอกท้อสองเหรียญที่จ่ายไปแล้ว เธอรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที หลินจือไป๋คนนี้แม้จะซื่อบื้อแต่กลับพึ่งพาได้อย่างไม่น่าเชื่อ รับเหรียญดอกท้อไปแล้วจัดการงานได้ดีจริงๆ!
แค่เหรียญดอกท้อสองเหรียญ
กับการได้ข่มยัยผู้หญิงนิสัยไม่ดีคนนั้น ก็คุ้มแล้ว ตอนนี้ยัยผู้หญิงนิสัยไม่ดีนั่นคงโมโหแทบคลั่งแน่ๆ!
หลินจือไป๋ยิ้มออกมา รู้สึกว่าเหรียญดอกท้อของเย่อิงนี่เอามาง่ายชะมัด ไว้ไปถึงภูเขาลี่ซานแล้ว ค่อยลองดูว่าจะหาทางไถเพิ่มได้อีกไหม
“คุณขับรถมานานแค่ไหนแล้วคะ?”
เย่อิงสงสัย เพราะเธอเห็นฝีมือของหลินจือไป๋กับตาตัวเอง
ลำพังแซงแค่ครั้งสองครั้ง หรือการกะระยะที่สมบูรณ์แบบ อาจจะเป็นเรื่องของโชค แต่ทำได้ต่อเนื่องหลายครั้งแบบนี้ ก็เห็นได้เลยว่าฝีมืออีกฝ่ายนั้นดีจริง
“สองเดือนครับ”
หลินจือ
