งกับหลินจือไป๋น่าจะเพิ่งรู้จักกันนี่นา ทำไมตอนแนะนำถึงดูสนิทสนมกันขนาดนี้?
“สวัสดีครับ”
หลินจือไป๋พยักหน้าแล้วถามว่า “ทำไมพวกคุณจอดอยู่ที่นี่กันหมดเลยล่ะครับ?”
“ทีมงานรายการแกล้งกันชัดๆ!”
โจวหานจิ้นและคนอื่นๆ รีบเข้ามาหาหลินจือไป๋ทันที เดินพลางอธิบายพลาง “ข้างหน้ามีจุดทางเข้าแคบมาก รถพวกเราขับเข้าไปลำบากสุดๆ…”
“สวัสดีครับทุกท่าน”
เสียงของโจวหานจิ้นถูกขัดจังหวะ ชายวัยกลางคนสวมหมวกคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ รีบเดินเข้ามา “ผมหวงถิง ผู้กำกับของรายการครับ”
“สวัสดีครับ/ค่ะ ผู้กำกับ”
เหล่าแขกรับเชิญกล่าวทักทาย
หวงถิงยิ้มแล้วพูดว่า “จุดทางเข้าข้างหน้านั้น อันที่จริงสามารถขับเข้าไปได้ครับ เพียงแต่ความยากมันสูงหน่อย เพื่อความสะดวกของทุกคน ทีมงานเราเลยจัดคนขับรถมืออาชีพมาช่วยพาทุกคนผ่านจุดทางเข้าด้านหน้าไปครับ แต่ต้องจ่ายคันละห้าเหรียญดอกท้อนะครับ”
“นี่พวกคุณดักปล้นกันชัดๆ!”
มีคนเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ หลินจือไป๋เหลือบไปมอง ก็เห็นว่าเป็นฉีเทียนเหวิน หนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฉีโจว
“ทีมงานยุติธรรมมากนะครับ”
หวงถิงยิ้มกล่าว “ถ้าคุณฉีเทียนเหวินมั่นใจว่าขับผ่านไปได้เอง พวกเราก็จะไม่เก็บเงินสักแดงเดียวครับ”
“ขับก็ขับสิ!”
ฉีเทียนเหวินรู้สึกว่าตัวเองน่าจะพอลองดูได้
หวงถิงเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “แต่ถ้ารถคันไหนเกิดรอยขีดข่วนขึ้นมา ต้องชดใช้ให้ทีมงานยี่สิบเหรียญดอกท้อนะครับ”
ฉีเทียนเหวินเบิกตาโพลง ยอมถอยทันที
ใครจะไปรู้