งมาร้องให้ฉันฟังซักประโยคซิ!’
‘อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย ให้พวกราชาราชินีเพลงพวกนี้มาร้องดูหน่อยเป็นไง?’
‘เกรงว่าเพลงยังไม่ทันจบ คนคงได้ไปเกิดใหม่ก่อนแล้ว!’
‘ตอนท่อนฮุคเพลง ‘หิมะ’ ของทุเรียนระเบิดก็ใช้เสียงแบบนี้ แต่เขาทำได้แค่หกเจ็ดส่วนของต้นฉบับ แต่เทพดาราร้อยลักษณ์นี่เทียบกับเลอร์มอนตอฟได้เลย!’
ทำไมเออิจิโร่ถึงส่งผลกระทบต่อผู้ชมได้?
เพราะทุกคนต่างก็คิดว่า ถ้าเทพดาราร้อยลักษณ์ตัดความได้เปรียบของเพลงคลาสสิกพวกนั้นออกไป ทักษะการร้องก็ยังสู้สุนัขทิเบตหรือเจ้าชายกบไม่ได้อยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทุเรียนระเบิดที่มีฝีมือร้ายกาจยิ่งกว่าเลย!
แต่ในตอนนี้
ข้อสงสัยทั้งหมดของเออิจิโร่กลับกลายเป็นเรื่องตลก!
เสียงโลมาของเทพดาราร้อยลักษณ์ในวินาทีนี้สามารถบดขยี้ทุกความไม่สยบยอม!
ท่ามกลางผู้ชมที่ลุกขึ้นยืนทั้งฮอลล์
ทุกคนต่างเริ่มกรีดร้องออกมาอย่างลืมตัว!
ตอนแรกที่ได้ยินว่าเป็นเพลงภาษาเยี่ยน แม้ทุกคนจะตกตะลึง แต่นั่นเพราะความคาดไม่ถึงที่เทพดาราร้อยลักษณ์พูดภาษานี้ได้!
แต่ท่อนฮุคนั้นต่างออกไป!
เสียงโลมานี้สร้างความตกตะลึงได้มากกว่าแค่การร้องเพลงภาษาเยี่ยนธรรมดาเป็นทวีคูณนับไม่ถ้วน ทุกคนต่างคลั่งไคล้ถึงขีดสุดแล้ว!
เทพดาราร้อยลักษณ์ยังร้องต่อไป!
คำแปลของเนื้อเพลงแต่ละประโยคราวกับกำลังกล่าวโทษข้อสงสัยเหล่านั้น!
‘นี่คือโชคชะตาของฉัน!’
‘และโชคชะตาไม่อาจแก้ไข!’
‘ช่างน่าเวทนาที่ความอัดอั้นของฉันยากจะระบาย!’
‘ผู
