้ที่รู้ใจฉัน มีเพียงสายลม!’
‘มีเพียงสายลมที่เคียงข้างฉัน กรีดร้องจนสุดเสียง!’
‘อูอู๊วววว อ๊าอาอ๊าอาอาอาอาอาอาอ้าอาอ่าอาเหออ๊าอาอาอ๊าอาอา!!!!’
‘อ๊าอาอ๊าอาอาอ๊าอา!’
‘อ๊าอาอ๊าอา!’
เสียงโลมาที่ทะยานขึ้นสู่ขีดสุด ยามเข้าสู่โสตประสาทหลงเหลือเพียงความสุนทรีบริสุทธิ์ ผู้ชมถึงขั้นไม่ได้ยินเสียงดนตรีประกอบอีกแล้ว เสียงของเทพดาราร้อยลักษณ์กลบทั้งเครื่องดนตรีและถ้อยคำนับพันหมื่นในโลกหล้า!
นี่แหละเพลง ‘Opera 2’ ของเหวยถ่าซือ!
ผลลัพธ์จากการร้องของหลินจือไป๋ ไม่เพียงสั่นสะเทือนคนทั้งฮอลล์ ยังทำให้ทุกคนตะลึงจนอึ้งกิมกี่ไปเลย!
ฉินเลี่ยนยอมสยบ!
หลี่เซียวยอมสยบ!
จางซีหยางยอมสยบ!
แม้แต่เจ้าชายกบผู้เย่อหยิ่งไม่ยอมใครมาแต่เกิดก็ยังยอมสยบ!
นี่ยังต้องแข่งอะไรอีก มอบแชมป์ให้เทพดาราร้อยลักษณ์ไปเลยจบๆ หมอนี่มันสัตว์ประหลาดชัดๆ!
ส่วนทุเรียนระเบิด…
ไม่ใช่เรื่องที่ว่าทุเรียนระเบิดจะยอมสยบหรือไม่ ขาของเขาถึงกับอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง ผู้จัดการชั่วคราวที่อยู่ข้างๆ ต้องรีบช่วยพยุง เขาถึงกลับมายืนได้อย่างมั่นคง แต่ความมั่นใจของเขาถูกบดขยี้แหลกไปแล้ว!
แหลกละเอียดยิ่งกว่าเศษกระจกเสียอีก!
ฉินโจวนี้อยู่ต่อไม่ได้แล้ว ชาตินี้เขาจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเด็ดขาด!
ทุเรียนระเบิดถึงกับเริ่มเสียใจ ทำไมตอนนั้นเขาถึงเลือกมาต่อยอดที่ฉินโจวกันนะ ตนคิดสั้นขนาดไหนกันเชียว ที่นี่แม่งมีสัตว์ประหลาด!
และในตอนนี้
สัตว์ประหลาดตนนี้ได้ถูกเขาย