ตอนที่ 388 นักร้องขันที!
ว่ากันว่าพ่อเพลงผู้เรียบเรียงสร้างสรรค์เพลง ‘ฟ้าดิน’ เคยเข้าไปอยู่กับเผ่าถูหลันถึงสามปีเต็ม กว่าจะขุดค้นเพลงนี้ออกมาได้
ถือว่าใช้เวลาสามปีเพื่อลับดาบเล่มเดียว!
เพลงนี้สร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง บนเวที ‘King of Mask Singer’ แค่มีคนกล้าหยิบเพลงนี้มาร้องก็ถือว่าชนะไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
ต่างจากเพลงทั่วไป
เพลงที่มีสไตล์พิเศษแบบนี้ ความจริงแล้วต้องการความดิบเถื่อนดั้งเดิมมากๆ เทคนิคการร้องที่ซับซ้อนก็ต้องละทิ้งไปให้หมดถึงจะร้องออกมาได้รสชาติ!
เจ้าชายกบทำได้แล้ว
นั่นคือความดิบเถื่อนแบบธรรมชาติ เสียงร้องของเขาราวกับได้รับการชำระจนบริสุทธิ์!
ใสกระจ่าง!
บริสุทธิ์!
แม้แต่หลินจือไป๋ยังสัมผัสได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์
ว่ากันว่าชาวเผ่าถูหลันต้องเดินเท้าข้ามระยะทางนับพันลี้ไปแสวงบุญทุกปี ซึ่งนี่ก็คือหัวใจหลักของเพลงนี้!
ผู้ชมฟังไม่รู้เรื่อง!
ถ้าไม่ดูคำแปลก็ฟังไม่ออกเลยสักประโยค แต่ก็กลับเหมือนจะเข้าใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น!
ที่เข้าใจก็คืออารมณ์บรรยากาศ!
ทุกคนราวกับได้เห็นบัวหิมะเบ่งบานบนภูเขาน้ำแข็ง…
ราวกับได้เห็นแสงอรุณแรกที่สาดส่องขอบฟ้า…
ราวกับได้เห็นประตูแห่งฟ้าดินถูกเปิดออก สวรรค์ได้ประทานความรักไปยังทุกซอกทุกมุมของโลกมนุษย์!
นี่แหละคือพลังที่แท้จริงของราชาเพลงโจว!
หลินจือไป๋รู้สึกทึ่งพลางเพลิดเพลินกับเสียงดนตรี สัมผัสถึงอารมณ์ที่เก่าแก่ จนเกือบลืมไปว่าตนเองก็ย
