นี้แน่ๆ!”
ผู้ชมต่างตื่นเต้น การแสดงรอบนี้ของสุนัขทิเบตดูเหมือนจะร้องได้ดีกว่าเพลงก่อนๆ ทั้งหมดที่เขาเคยร้องมาเลย!
ส่วนคณะกรรมการที่อยู่ด้านล่างเวที หลี่เชียวอ้าปากค้างเล็กน้อย “คงไม่ใช่เขาหรอกนะ?”
ฉินเลี่ยนเองก็สัมผัสได้ถึงความคุ้นเคย “เสียงนี้ในที่สุดก็ปิดไม่มิดแล้วเหรอ?”
เมื่อการแข่งขันมาถึงจุดนี้ หากนักร้องยังไม่ยอมใช้เนื้อเสียงที่ตัวเองถนัดที่สุดก็ดูจะกระไรอยู่ โดยเฉพาะเมื่อราชาเพลงในรอบนี้จะได้รับสิทธิพิเศษเข้ารอบรองชนะเลิศอัตโนมัติ ดังนั้นสุนัขทิเบตจึงชักจะซ่อนตัวตนเอาไว้ไม่อยู่แล้ว
โดยเฉพาะในช่วงพีคของเพลง!
ผู้ชมบางส่วนก็เริ่มฟังออกแล้ว!
“เหมือนจะเป็น… เสียงของจางซีหยาง?”
“เชี่ย!”
“หรือว่าสุนัขทิเบตคือจางซีหยาง!?”
“เสียงนี้เหมือนจางซีหยางเก้าส่วนเลยว่าไหม!”
“พอนายพูดแบบนี้ก็จริงด้วย!”
“พระเจ้า!”
“รอบก่อนมีครั้งหนึ่งที่เสียงเขาคล้ายจางซีหยางอยู่บ้าง แต่ฉันไม่กล้าฟันธงเพราะเหมือนแค่นิดเดียว แต่รอบนี้ความเหมือนมันมากสุดๆ เลย แต่สุนัขทิเบตเองก็มีความสามารถเลียนเสียงอยู่บ้างนี่นา รอบก่อนเขายังเลียนเสียงโจวหานจิ้นเลย เพราะงั้นก็ยังสรุปไม่ได้อยู่ดี…!”
ถึงจะยังสรุปไม่ได้ แต่อย่างน้อยผู้ชมก็ได้เบาะแสมาในทิศทางนี้แล้ว!
ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ทุกคนนึกไม่ออกเลยว่าสุนัขทิเบตคือใคร!
เป็นแบบนี้จนกระทั่งเพลงจบลง เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องส่ง!
หวงลี่ขึ้นมาบนเวที “ถ้าชอบการแสดงของอาจาร
