ย์สุนัขทิเบต ก็โปรดลงคะแนนโหวตให้เขาด้วยนะครับ!”
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ผู้ชมเริ่มลงคะแนนโหวต
หลี่เชียวจ้องมองสุนัขทิเบต “เสียงของคุณเหมือนเพื่อนเก่าคนหนึ่งของฉันมากเลยค่ะ”
ฉินเลี่ยนยิ้มพลางกล่าวเสริม “เป็นเพื่อนเก่าของฉันเหมือนกันค่ะ เขาแซ่จาง แล้วคุณแซ่อะไรเหรอคะ?”
สุนัขทิเบตกล่าว “ผมแซ่หวังครับ”
ทุกคนพากันหัวเราะ ใครเชื่อก็บ้าแล้ว!
หลังจากสุนัขทิเบต เจ้าชายกบก็ขึ้นเวที สไตล์ของเจ้าชายกบกับสุนัขทิเบตมีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง ต่างก็ถนัดเพลงแนวร็อกเหมือนกัน
แต่ในรอบนี้ ผลงานที่เขาเลือกกลับไม่ค่อยได้ใช้เทคนิคอะไรมากมาย และไม่มีการใช้เสียงสูงที่โดดเด่นนัก
“เกิดอะไรขึ้นนะ?”
“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเพลงนี้ของเจ้าชายกบมันดูราบเรียบไปหน่อย?”
“นั่นสินะ”
“อารมณ์มาเต็มก็จริง แต่ระดับความยากของเพลงมันต่ำไปหน่อยหรือเปล่า?”
“ผลงานที่เขาแสดงก็ไม่ถึงกับน่าทึ่ง”
“อย่างน้อยก็ไม่น่าทึ่งเหมือนรอบก่อนๆ ของเขา”
“เขาไม่ใช่โจวหานจิ้นเหรอ? ความสามารถของโจวหานจิ้นไม่น่าจะมีแค่นี้นี่นา”
ผู้ชมต่างก็ฟังออกว่าการแสดงของเจ้าชายกบรอบนี้จะธรรมดาไปหน่อย
แน่นอนว่าหลินจือไป๋ก็ฟังออก เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่าช่วงนี้สภาพร่างกายของโจวหานจิ้นน่าจะไม่ค่อยดีนัก
แต่หลินจือไป๋ไม่มีเวลาให้คิดอะไรมากนัก เพราะหลังจากเจ้าชายกบ ก็ถึงตาของเทพดาราร้อยลักษณ์แล้ว!
หวงลี่เริ่มประกาศรายชื่อบนเวทีแล้ว “ลำดับต่อไปขอเชิญเทพดาราร้อยลักษณ์ครับ!”
หลิน
