กที่สุด ตอนนี้ดูแล้วกลับกลายเป็นเอกลักษณ์ของท่านโหว!”
“ที่แท้ก็สนุกจริงๆ ด้วย มิน่าเพื่อนฉันถึงชมไม่หยุด แต่นี่ซื้อไม่ได้เลยเนี่ย ร้านหนังสือของหมดเกลี้ยง!”
“ไม่ตกเทรนด์ วันนี้ซื้อได้แล้วนะ!”
“ร้านหนังสือใหญ่ๆ เริ่มมีของมาเติมแล้ว ฉันเพิ่งซื้อมาเลย!”
“งั้นฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้!”
“ร้านหนังสือแถวบ้านฉัน ถึงขั้นต้องเข้าแถวรอซื้อ ‘One Piece’ เลยนะ เชื่อไหม!?”
เข้าแถวรอที่ร้านหนังสือจริงๆ! หลินเป่าเป็นพยานได้! แถวสำหรับซื้อ ‘One Piece’ ที่ร้านหนังสือยาวเหยียดไปหลายสิบเมตร ผู้คนหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย!
“ขอ ‘One Piece’ ให้ฉันเล่มหนึ่ง!”
“ฉันด้วย!”
“ฉันเอา ‘One Piece’!”
เสียงทำนองนี้ดังขึ้นไม่ขาดหู ผู้ช่วยของหลินเป่าที่รับหน้าที่ขับรถอยู่ ผ่านร้านหนังสือเข้าพอดี พลันหยุดชะงัก กล่าวด้วยความตกใจว่า “มังงะเรื่องนี้ดังเกินไปแล้วมั้ง”
ดังระเบิดแล้วงั้นเหรอ? หลินเป่ารู้สึกสับสนในใจชั่วขณะ
ความจริงหลังจากที่เขาอ่าน ‘One Piece’ สามสิบตอนแรกจบ ก็เริ่มสังหรณ์ใจลึกๆ แล้ว
“กลับกันได้แล้ว”
หลังจากมองด้วยความอิจฉาอยู่ครู่หนึ่ง หลินเป่าก็เอ่ยกับผู้ช่วยว่า “ฉันจะกลับบ้านไปสระผมหน่อย”
ตีลังกาสระผม! ลูกผู้ชายตัวจริงพูดแล้วไม่คืนคำ!
“ถ้าปูเยโหวเป็นนักวาดการ์ตูนในสังกัดของฉันก็คงจะดีสิ ฉันจะยอมกราบไหว้เขาเหมือนเป็นพ่อคนหนึ่งเลย!”
คืนนั้น ตามโรงพิมพ์ต่างๆ ที่ร่วมงานกับสำนักพิมพ์เสินฮวา
“บัดซบ!”
“เหนื่อยจะตายอยู่แล้
