เช่นนี้เอง ข่าว “ปู่เยโหวจะออกมังงะเรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า One Piece” ก็แพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว
แผนกประชาสัมพันธ์ของสำนักพิมพ์เสินฮวายังคงทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม เพียงแต่เมื่อภายนอกได้เห็นการประชาสัมพันธ์ของ ‘One Piece’ กลับเริ่มสงสัยว่าสายตาของตัวเองมีปัญหาหรือเปล่า แม้แต่แฟนคลับของปู่เยโหวเองก็ยังมึนตึ๊บ!
“หา?”
“มังงะของปู่เยโหว?”
“ท่านโผล่มาจากไหนอีกเนี่ย?”
“อยู่ๆ ก็คิดสั้นจะเปลี่ยนสายงานแล้วเหรอ?”
“ทำไมถึงโดดไปวาดมังงะล่ะ เขาเข้าใจเรื่องมังงะอยู่ดีๆ เหรอ?”
“น่าจะวาดเล่นๆ มั้ง?”
“มิน่าล่ะ ปีนี้ท่านโหวไม่เขียนนิยายเลย แม้แต่บทละครที่ผลิตออกมาก็ไม่เยอะเท่าเมื่อก่อน แอบไปวาดมังงะเล่นอยู่นี่เอง?”
“ไม่รู้จักทำมาหากินตรงสายงาน!”
“ไม่เขียนหนังสือเขียนบทดีๆ หาเรื่องวุ่นวายไม่หยุด!”
แฟนคลับต่างก็รู้สึกงงงวยไปตามๆ กัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนผ่านทางเลย แต่ในใจของทุกคนก็ยังอยากรู้อยากเห็นอยู่ดี
เอาเถอะ หลักๆ คือเหล่าแฟนคลับของปู่เยโหวต่างก็พากันคิดว่า รอมังงะตีพิมพ์ออกมาก็จะลองไปแอบส่องดูสักหน่อย
คนผ่านทางส่วนใหญ่ไม่ค่อยให้ความสนใจนัก เพราะทุกคนต่างคิดว่า การที่อยู่ๆ ปู่เยโหวกระโดดไปวาดมังงะ น่าจะเป็นแค่การทำเล่นๆ เพื่อหาความสุขให้ตัวเอง หรือพัฒนาความชอบส่วนตัวอะไรแบบนั้น
เหมือนดาราบางคนที่รุ่งสุดๆ ปกติก็ร้องเพลงเล่นละครไปตามเรื่องตามราว แต่อยู่ดีๆ ก็กระโดดไปจับงานถ่ายภาพเสียอย่างนั้น สองเรื่อ
