ฝีมือของเขาจริงๆ เหรอครับ?”
“ที่แท้อาจารย์ปู่เยโหวก็วาดรูปเป็นด้วย?”
“ถึงสไตล์แบบนี้จะทำใจยอมรับยากไปหน่อยก็เถอะ”
“ถึงฝีมือการวาดของอาจารย์ปู่เยโหวจะแปลกๆ แต่พล็อตเรื่องไม่มีทางแย่แน่นอน เพราะสำหรับมังงะแล้ว แม้ลายเส้นจะสำคัญแต่บทเนื้อเรื่องก็สำคัญมากไม่แพ้กัน นี่แหละสิ่งที่อาจารย์ปู่เยโหวเชี่ยวชาญที่สุด!”
ทุกคนต่างพากันพูดเจื้อยแจ้ว เริ่นเจียซุนพูดขัดทุกคนว่า “นี่คืองานที่บอสสั่งลงมาด้วยตัวเอง มังงะเรื่องนี้เราต้องดันให้ดี ทุกคนรีบจัดเตรียมเรื่องการตีพิมพ์ให้เร็วที่สุด”
“พวกเราจะออกเป็นรวมเล่มเลยเหรอครับ?”
ที่ถามแบบนี้เป็นเพราะโดยปกติแล้ว การ์ตูนมักจะต้องลงตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารก่อน หากทำผลงานได้ดีพอถึงจะได้ออกรวมเล่ม
“ออกไปเลยแล้วกัน” เริ่นเจียซุนกล่าว “ชื่อเสียงของอาจารย์ปู่เยโหว ต่อให้เป็นมังงะก็มีแฟนคลับมหาศาลยอมควักเงินซื้ออยู่แล้ว”
นี่คือความจริง ต่อให้เป็นชาติก่อน หากไปดึงตัวซูเปอร์สตาร์ระดับแถวหน้าอย่างเจย์ โชว มาแล้ว อยู่ดีๆ วันดีคืนดีเขาดันปล่อยผลงานการ์ตูนออกมาสักเรื่องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย อย่างไรก็มีแฟนคลับมหาศาลยอมควักเงินซื้ออยู่ดี นี่คือผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
แม้ว่าความอยากรู้อยากเห็นของคนส่วนใหญ่จะมากกว่าความคาดหวัง กระทั่งอาจจะแค่ต้องการสนับสนุนไอดอลที่ตัวเองรักเฉยๆ ก็ตาม
แน่นอนว่า มังงะจะดังได้นั้น ลำพังแค่การสนับสนุนชั่วคราวของแฟนคลับไม่เพียงพออยู่แล้ว
เป็น
