นหลายอย่าง ก็ถือว่ามีปริมาณมากกว่ายามปกติมากแล้ว
“ข้ายังใส่มันฝรั่งลงไปด้วย พอเอามันฝรั่งมาผสมกับน้ำพะโล้แล้วกลิ่นหอมยิ่งนัก พวกเจ้าลองชิมดู”
มันฝรั่งเหล่านั้นย่อมไม่ได้เอาใส่หม้อพะโล้ต้มด้วยกันมาแต่แรก แต่หลังจากต้มพะโล้เสร็จ ตักใส่ชามเรียบร้อยแล้ว ค่อยใส่มันฝรั่งตบท้าย
เย่อวี๋หรานกลัวว่ามันฝรั่งจะร่วนง่าย ถ้าเอาลงไปตุ๋นด้วยกันคงร่วนไปกองอยู่ก้นหม้อ แบบนั้นคงทำให้เครื่องพะโล้เสียไปด้วย
“คุณชายกาน เจ้าลองชิมดู”
เนื่องจากเป็นแขก กานอี้เซียนจึงนั่งถัดจากเย่อวี๋หราน และได้รับการปฏิบัติจากนางเป็นพิเศษ
กานอี้เซียนไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน จึงรู้สึกพิศวงอยู่บ้าง “ขอบคุณจูต้าเหนียง”
ในฐานะเทพเซียน เขาเคยกินอาหารเลิศรสมาไม่น้อย แต่ตุ๋นพะโล้แบบนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
เขาคีบเนื้อหมูเข้าปาก ฉับพลันนั้นกลิ่นหอมที่มีเอกลักษณ์พลันแผ่ซ่านออกมา
กานอี้เซียนตื่นตะลึง “นี่…”
หนังหยุ่นเด้ง เนื้อสัมผัสอ่อนนุ่ม กลิ่นหอมเข้มข้นยั่วยวนคนซึมซาบเข้ามาในปุ่มรับรสของเขาโดยพลัน
“ท่านแม่ อร่อยยิ่งนัก!” จูซื่อตะลึงพรึงเพริด เขาร้องอุทาน “เจ้านี่อร่อยยิ่ง อร่อยกว่าทุกอย่างที่ท่านเคยทำมาเสียอีก!”
แม้จะไม่ใช่คนตะกละ จูอู่ก็ยังอดชมเชยไม่ได้ “ใช่แล้ว! อร่อยยิ่งนัก ท่านแม่ เจ้านี่อร่อยมากจริง ๆ นะขอรับ…”
ไม่มีใครไม่ออกปากชมเชย
กระทั่งซานเป่าและซื่อเป่าที่ยังเล็ก พอเอาเข้าปากแล้วก็แทบกัดลิ้นกลืนลงไปด้วยเลยทีเด
