ยแล้วแม่กระต่ายสามารถให้กำเนิดลูกกระต่ายได้ครั้งละหกตัว ใช้เวลาเลี้ยงดูราวสี่เดือน หนึ่งปีมีสิบสองเดือน ต่อให้ตั้งครรภ์เพียงสองครั้งก็ได้ลูกกระต่ายถึงสี่สิบสองตัวแล้ว
เมื่อคำนวณเช่นนี้ เย่อวี๋หรานคิดว่าคุ้มค่ายิ่งนักจึงอยากเลี้ยงดู
พูดจบ เย่อวี๋หรานก็ส่งกระต่ายให้หลิ่วซื่อ จากนั้นก็ไม่ได้สนใจอีก
หลิ่วซื่อยืนอยู่ที่เดิม รู้สึกกดดันอย่างมาก สำหรับท่านอาจเลี้ยงง่าย แต่สำหรับข้าค่อนข้างยากนี่นา
แต่แม่สามีออกปากแล้ว นางยังจะทำอะไรได้อีก?
นางจึงหาสถานที่เหมาะ ๆ วางกระต่ายเอาไว้
เย่อวี๋หรานกลับไปที่ห้องโถง กานอี้เซียนถูกพี่น้องสกุลจูเชื้อเชิญไปนั่งที่โต๊ะแล้ว คนอื่น ๆ ก็ทยอยมานั่งที่โต๊ะอาหาร
เมื่อหลิวซื่อและหลี่ซื่อยกตุ๋นพะโล้ที่ส่งกลิ่นหอมอบอวลชามนั้นออกมา ทุกคนก็หันไปมองอย่างอดใจไม่ไหว ร่ำร้องว่าหอมยิ่งนัก
เห็นว่าเป็นเนื้อสัตว์ แต่สีค่อนข้างเข้ม และหอมกว่าเนื้อทั่วไปมากนัก
“ท่านแม่ นี่คืออะไรหรือขอรับ?” จูซื่อรบเร้าถามอย่างใจร้อน
เย่อวี๋หรานยิ้มก่อนจะตอบว่า “เนื้อพะโล้ เป็นเนื้อที่ผ่านกรรมวิธีพิเศษ ทำให้ต่างจากเนื้อทั่วไป”
“แค่ได้กลิ่นก็รู้แล้วว่าเจ้านี่ต้องอร่อยแน่นอน” แววตาสองข้างของจูอู่สว่างวาบ จับจ้องชามไม้ขนาดใหญ่ใบนั้นโดยไม่คลาดสายตา
เย่อวี๋หรานหัวเราะเบา ๆ แล้วตักเนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อกระต่าย และไข่ไก่ให้ทุกคนคนละส่วน แม้จะได้ไปอย่างละชิ้น แต่ละชิ้นขนาดไม่ใหญ่นัก แต่เมื่อรวมกั
