ี่งดงามดังบุบผา”“ให้ดอกไม้นั้นเบ่งบานเต็มที่เถิดหนา แต่งแต้มวันเวลาของเธอ”“กิ่งก้านของฉัน ใครไหนจะแทนที่เธอได้?”“เมื่อเยาววัย จงรักกันสุดหัวใจเถิด! โอ ที่รักยิ่งของฉัน!”“หนทางยาวไกล ขอให้เราเคียงคู่กันไปเถิด!”
ผู้ชมอึ้ง ทีมกรรมการนักทายก็อึ้ง! เจ้าชายกบกับสุนัขทิเบตยิ่งเบิกตากว้างด้วยความตกใจ! เทพดาราร้อยลักษณ์กลับส่งเสียง ‘จางซีหยาง’ ออกมา!
ไหนบอกว่าเทพดาราร้อยลักษณ์คือโจวหานจิ้นไง ทำไมเป็นแบบนี้! แต่หลินจือไป๋ไม่สนใจปฏิกิริยาคนรอบข้างแล้ว เขาอินไปกับบทเพลง นี่คือเพลงแรกที่แท้จริงที่เขาเตรียมมาอย่างตั้งใจ ‘อยากขับขานให้เธอได้ฟัง’!
ต้นฉบับเพลง ‘อยากขับขานให้เธอได้ฟัง’ หากจะพูดอย่างเคร่งครัดน่าจะนับเป็นสไตล์โฟล์ค (Folksong) ขณะเดียวกันก็แฝงกลิ่นอายของเพลงรักอยู่หน่อยๆ แต่เวอร์ชันที่หลินจือไป๋ถ่ายทอดออกมาในเวลานี้ กลับไม่ใช่รสชาติของเพลงรักสไตล์โฟล์ค แต่เขากำลังถ่ายทอดความรู้สึกภายในใจของตนเอง!
ไม่ว่าจะเป็นแฟนคลับของไปตี้! หรือแฟนคลับของฉู่ฉือ! ยังไงซะไม่ว่าไปตี้หรือฉู่ฉือก็คือหลินจือไป๋ ดังนั้นการแข่งขันหลังจากนี้ ฉันจะค่อยๆ ถอดหน้ากากชั้นนี้ของตัวเองออกทีละนิด ฉันจะขับขานให้เธอได้ฟัง!
“มอบรอยยิ้มไรเดียงสาของเธอให้ฉันเถิด!”“เราควรมีช่วงเวลาที่เปี่ยมสุข สดชื่น รื่นรมย์!”
ดนตรีดำเนินต่อไป เสียงเพลงก็ยังคงดำเนินต่อไป ความรู้สึกซาบซึ้งใจค่อยๆ ซึมซาบไปทั่วทั้งเวที คำว่า ‘เธอ’ ที่ออกมาจาก
