เสียงของจินเสี่ยวเฟิงดังมา “ยังมีคนมาไม่ครบ แต่เริ่มเทสต์เสียงได้เลยครับ อาจารย์ท่านไหนจะเริ่มก่อนครับ?”
“ผมก่อนละกัน” เจ้าชายกบเอ่ยปากคนแรก “เทสต์ยังไง?”
“ร้องเพลงอะไรก็ได้เลยครับ”
“งั้นผมร้องปากเปล่าเลยนะ”
เจ้าชายกบเดินออกจากห้องพัก มุ่งไปยังหน้าเวทีแล้วร้องเพลงเก่าคลาสสิกเพลงหนึ่ง
ตลอดเพลงไม่มีดนตรีบรรเลงประกอบ แต่คุณภาพเสียงกลับยอดเยี่ยมอย่างมาก อย่างน้อยก็ต้องเป็นนักร้องแถวหน้าถึงจะมีทักษะระดับนี้ได้!
“สุดยอดเลย!”
“เสียงร้องนี้!”
“ใครกันเนี่ย?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
“อาจารย์พวกนี้สวมหน้ากากกันหมด ปิดบังตัวเองมิดชิดเลย!”
“รู้สึกว่าฝีมือระดับแถวหน้าเลยนะ เผลอๆ อาจถึงระดับราชาเพลงด้วยซ้ำ เพราะแค่มาร้องเทสต์เสียง ยังทำได้ระดับนี้สบายๆ!”
“เสียดายที่มีแค่โปรดิวเซอร์จินกับผู้กำกับที่รู้ตัวตนของพวกเขา”
“ฮ่าๆ ฉันได้ยินมาว่าตัวตนของอาจารย์บางท่าน แม้แต่ผู้กำกับกับโปรดิวเซอร์ก็ยังไม่รู้เลยนะ”
“ลึกลับขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ทีมงานถกเถียงกันอย่างออกรส
ส่วนพวกหลินจือไป๋ที่อยู่หลังเวที ก็ได้ยินเสียงเทสต์ของเจ้าชายกบเช่นกัน ความรู้สึกคุ้นเคยนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
“คงไม่ใช่ราชาเพลงโจวหรอกนะ?”
น่าเสียดายที่เมื่อก
