ดเกินไปแล้ว!”
ขณะเดียวกัน ข่าวฉินโจวก็เริ่มถล่มไปทั่วโลกออนไลน์แล้ว!
[ไปตี้เอาชนะจูเกอชิวเหลียง ผงาดขึ้นจุดสูงสุดวงการอักษรวิจิตรบลูสตาร์!]
[อารัมภบทศาลากล้วยไม้ปรากฏขึ้นอย่างสะท้านฟ้า อักษรวิจิตรของไปตี้สะเทือนไปทั่วโลก!]
[ผลงานอักษรวิจิตรของไปตี้มีมูลค่าถึงหกร้อยล้าน!]
[งานประมูลการกุศลบลูสตาร์ครั้งที่ยี่สิบเอ็ดปิดฉากลงอย่างงดงาม ไปตี้คว้าชัยไปครอง!]
[ตำแหน่งทายาทเสินฮวากรุ๊ปของไปตี้มั่นคงแล้ว?]
ตั้งแต่ไปตี้เข้าวงการมาก็มีฉายานับไม่ถ้วน บ้างก็ว่าเขาเป็นปรมาจารย์เพลงเทพ บ้างก็ว่าเขาเป็นปรมาจารย์เพลงฉลองปีใหม่ แถมยังมีคนบอกว่าเขาคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งฉินโจวอีก
และตอนนี้หลินจือไป๋ก็มีฉายาที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมเพิ่มมาอีกหนึ่ง!
อันดับหนึ่งแห่งวงการอักษรวิจิตรบลูสตาร์ ผู้มีผลงานประมูลราคาสูงเสียดฟ้าถึงหกร้อยล้าน!
และตัวหลินจือไป๋เอง หลังจากจบงานประมูลก็ถูกนักข่าวจากทวีปต่างๆ รุมล้อมอย่างไม่เกินความคาดหมาย
ไมโครโฟนของสื่อแทบจะยัดเข้าไปในปากเขาอยู่แล้ว!
เมื่อสลัดหลุดจากนักข่าวมาได้ หลินจือไป๋ก็รีบกลับโรงแรมทันที
กลับกลายเป็นคนอื่นๆ ในคณะตัวแทนฉินโจวที่อยู่ให้สัมภาษณ์ โดยคนที่ดูตื่นเต้นที่สุดก็คือโจวไท!
โจวไทต้องตื่นเต้นอยู่แล้ว ‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’ สร้างความตะลึงไปทั่วงาน เขาเป็นคนฝนหมึกเชียวนะ งานนี้ตัวเขากับไปตี้แท็กทีมกันฟาดเรียบ!
“ฉันฝนหมึกให้ไปตี้ แล้วเขาก็เขียนอารัมภบทศาลากล้วยไ
