ล้วให้เขาเซ็นชื่อรับ ลายเซ็นนั้นต้องแพงกว่าราคาบ้านแน่”
บ้านลุงใหญ่ หลินชุนตะลึงตาค้าง “หกร้อยล้าน!”
ขมับของหลินกงเต้นตุบๆ อย่างบ้าคลั่ง “ไอ้เด็กเวรนี่ทำไมถึงเก่งขนาดนี้วะ!”
ดวงตาของหลินจิงแดงก่ำจนน่ากลัว “มันมีดีอะไรกัน ตัวอักษรพวกนั้น ตัวอักษรพวกนั้นมันวิเศษตรงไหน!”
บ้านลุงรอง หลินเซี่ยหัวใจมอดไหม้กลายเป็นเถ่าถ่าน “ไอ้สัตว์เดรัจฉานนั่น ตอนนี้เอาใจคุณปู่ได้แล้ว!”
หลินหูตัวสั่นเทิ้ม “คราวนี้คุณปู่จะยกเสินฮวากรุ๊ปให้มันจริงๆ แล้วเหรอ?”
หลินเป่าถาม “ถ้ามันเขียนตัวหนังสืออีกหน่อย จะซื้อสำนักพิมพ์เสินฮวาได้ด้วยตัวเองเลยไหม?”
หลินเฟิงจิกเล็บลงในเนื้อ ที่เจ็บคือกาย แต่ที่เจ็บยิ่งกว่ากายคือใจ
บ้านลุงสาม หลินชิวถอนหายใจ “โอกาสที่เหลือให้พวกเรามีไม่มากแล้ว”
หลินมูกัดฟัน “ตอนนี้คุณปู่ต้องมองมันเป็นแก้วตาดวงใจแน่ๆ!”
หลินหลิวพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว หลินเซินคิดอย่างเหม่อลอยว่า ถ้าตนเป็นปู่ก็คงพิจารณามอบบริษัทให้ลูกหลานของคนคนนี้เหมือนกันใช่ไหม
บ้านลุงๆ ของหลินจือไป๋ในเวลานี้ต่างก็รู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย
ทุกคนต่างรู้ดีว่า การแสดงออกของหลินจือไป๋ในรอบนี้ ได้คะแนนบวกจากคุณปู่ไปมากแค่ไหน!
และก่อนงานประมูลการกุศลจะเริ่ม คุณปู่ก็ได้เปิดเผยเจตนาที่ต้องการให้หลินจือไป๋รับช่วงต่อสู่ภายนอกแล้ว บวกกับครั้งนี้อีก เกรงว่าตาชั่งในใจของคุณปู่คงใกล้จะเคาะเต็มทีแล้ว
ที่งาน หลินจือไป๋กล่าวขอบคุณเสร็จก็ลงจากเวที
หล
