‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’ ของปราชญ์อักษรวิจิตร หวังซีจือ เนื้อหาถ่ายทอดจากสุขไปเศร้า จากเศร้าไปสุข เทคนิคยิ่งใหญ่ตระการตาหาใครเปรียบไม่ได้ ตัวอักษรดั่งเลื้อยซ่อนกายเร้นพลังพันลี้ เส้นพู่กันหลอมรวมกับธรรมชาติ งดงามวิจิตรปานเทพสร้าง แบบนี้ถึงคู่ควรกับคำว่าอักษรศิลป์อันดับหนึ่งในใต้หล้า!
ในชาติก่อน ปราชญ์อักษรวิจิตรนับไม่ถ้วนพยายามลอกเลียนแบบ ‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’ แต่ก็ไม่มีใครทำได้ ทว่าหลินจือไป๋ในเวลานี้กลับทำได้! เพราะตอนนี้หลินจือไป๋ได้บรรลุถึงขอบเขตแห่งความสมบูรณ์แบบที่ฟ้าและคนรวมเป็นหนึ่ง และยังได้รับมรดกทั้งหมดของหวังซีจือ ในแง่หนึ่ง ตัวเขาในตอนนี้ก็เปรียบเสมือนเทพอักษรวิจิตร คำว่า ‘เทพ’ คำนี้ไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
ดังนั้นในงานจึงเงียบกริบ ผู้ชมทุกคนที่ดูถ่ายทอดสดต่างก็เงียบงัน ท่ามกลางความเงียบราวกับป่าช้า กล้องในงานได้แสดงผลงานอักษรวิจิตรนี้จากมุมต่างๆ รอบด้าน
ผู้ชมที่เป็นคนนอกวงการต่างจ้องมองภาพจากมุมต่างๆ อย่างเหม่อลอย รู้สึกเพียงว่าตัวอักษรภาพนี้วิเศษจริงๆ ราวกับลายมือเซียน มองแล้วสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณ แต่ถ้าให้วิจารณ์เนื้อหาอย่างละเอียด แต่ละคนกลับไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหน แต่สิ่งที่คนในวงการมองเห็นกลับเป็น ‘โครงสร้าง’!
ทักษะพู่กันของไปตี้ได้ทำสไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวนั้นไปจนถึงขีดสุด ความสุดยอดนี้แสดงออกมาให้เห็นโดยเฉพาะที่โครงสร้าง! ในนั้นมีโครงสร้างของตัวอักษรห
