่นเดียวกัน”
ในที่สุด! ก็เขียนเสร็จ!
ขณะที่หลินจือไป๋ลงนาม เขาก็รู้สึกว่าแผ่นหลังเปียกชื้น ทั้งที่บันทึกเหตุการณ์โบราณบทนี้มีเพียง 324 ตัวอักษรเท่านั้น แต่กลับต้องใช้พลังวิญญาณมหาศาล เพราะนี่คือผลงานชิ้นเอกของปราชญ์อักษรวิจิตรหวังซีจือ! เพราะนี่คือ ‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’! เพราะนี่คืออักษรสิงอันดับหนึ่งในใต้หล้าในตำนาน!
เพียงแต่หลังจากเขียนเสร็จ หลินจือไป๋ก็พบว่าบรรยากาศในงานตอนนี้เงียบสงบจนน่ากลัว คนรอบข้างไปจนถึงคนทั้งงานต่างมองมาที่เขา สายตาเหล่านั้นราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาดอะไรสักอย่าง แม้แต่จูเกอชิวเหลียงที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นศิลปินอักษรวิจิตรอันดับหนึ่งของบลูสตาร์ในเวลานี้ ก็ดูเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ร่างกายแข็งทื่อ จ้องมอง ‘อารัมภบทศาลากล้วยไม้’ ตาไม่กะพริบ
หลินจือไป๋รู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างหาได้ยาก สงสัยวันนี้จะโชว์พาวเกินเบอร์ไปหน่อยแล้วมั้ง?
