ฉยๆ?”
“แกคิดว่าปู่โง่เหรอ! เขาจะไม่รู้เหรอว่าสัญญาณนี้มันอ่อนไหวแค่ไหน! นี่คือการแต่งตั้งหลานรัชทายาทชัดๆ!”
บ้านลุงสาม อากาศเบาบาง! กดดันถึงขีดสุด!
“ทำแบบนี้ได้ยังไง! ทำไมต้องเป็นไอ้เด็กเวรนั่นด้วย!”
“มันไปกรอกน้ำแกงมอมเมาอะไรใส่ปู่กัน!”
“แค่เพราะไปตี้มีพรสวรรค์เหรอ? ทักษะพู่กันไม่เลว ดนตรีไม่เลว บทกวีไม่เลว? มาตรฐานการเลือกผู้สืบทอดคือไอ้ของพรรค์นี้เหรอ!?”
“ไม่ใช่ว่าควรจะดูที่ความสามารถทางธุรกิจก่อนเหรอ ไอ้เด็กเวรนั่นมีความสามารถทางธุรกิจตรงไหนกัน เห็นชัดๆ ว่าบ้านเราถนัดทำธุรกิจที่สุด!”
บ้านหลินจือไป๋ คนทั้งบ้านต่างตกตะลึง หลินซีใจเต้นระรัว
“ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า?”
หลินเชิ่งเทียนเสียงสั่นเครือ “แบบนี้ชัดเจนเลยว่าปู่ถูกใจเสี่ยวเฮยแล้ว!”
แม่ก็กำลังงุนงง “คุณคะ พูดอะไรหน่อยสิ หมายความว่าคุณพ่อต้องการให้ลูกชายเราสืบทอดกิจการใช่ไหม?”
หลินตงตื่นเต้นอย่างที่สุด “ยังต้องให้ผมพูดอะไรอีก ความหมายมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว!”
ความหมายชัดเจนเกินไปแล้ว! ต่อไปเสี่ยวเฮยก็คือหลานรัชทายาทแห่งเสินฮวากรุ๊ป! ถึงแม้ตัวเองจะไม่ใช่รัชทายาท แต่นั่นจะเกี่ยวอะไรล่ะ หลินตงไม่สนใจหรอก เพราะยังไงนั่นก็เป็นลูกชายแท้ๆ ของตนเองอยู่ดี!
แค่ภาพเดินพรมแดงใบเดียว ก็ก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ซัดสาดไปทั่ววงการบันเทิงฉินโจว แน่นอนว่าสัญญาณนี้อาจจะไม่แม่นยำนัก แต่ต่อให้หลินเจามูมีความคิดเพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนเกิดปฏิกิร
