ิยาตอบสนองอย่างรุนแรงได้แล้ว!
และเวลานี้ หลินจือไป๋ได้เดินผ่านพรมแดงเข้าสู่ภายในงานแล้ว นี่คืองานเลี้ยงการกุศล ย่อมต้องมีการรับประทานอาหาร แต่ละคนต่างก็มีที่นั่งของตัวเอง
ที่นั่งของหลินจือไป๋อยู่อีกที่หนึ่ง ดังนั้นเขาจึงไปส่งคุณปู่ที่โซนมหาเศรษฐี แล้วเดินกลับมาหาที่นั่งของตัวเอง
“คุณติดเทรนด์ฮิตแล้วนะครับ” ขณะเดินผ่านโซนดารา จางซีหยางเห็นหลินจือไป๋ก็ยิ้มและทักทาย
หลินจือไป๋ได้ยินดังนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ถึงได้รู้ว่าภาพเดินพรมแดงถูกเผยแพร่ออกไปแล้ว แต่ตอนที่เดินพรมแดงกับคุณปู่ เขาก็คาดเดาสถานการณ์นี้ไว้แล้ว จึงยิ้มและไม่ได้พูดอะไรมากนัก
แต่กลับรู้สึกว่า สายตาของเหล่าซูเปอร์สตาร์เหนือแถวหน้าของฉินโจวที่มองมา เริ่มแปลกไปเล็กน้อย
“อาจารย์ไปตี้ครับ!” ข้างๆ มีเสียงทักทายดังขึ้น “ที่นั่งของนายอยู่ตรงนี้”
หลินจือไป๋หันไปมอง เห็นโจวไทและจ้าวหรูกำลังโบกมือเรียกเขาอยู่ที่โต๊ะข้างๆ หลังจากทักทายกันเสร็จ โจวไทก็เป็นฝ่ายแนะนำเพื่อนที่อยู่ข้างกาย
“อาจารย์เฉินหลิงครับ หนึ่งในศิลปินอักษรวิจิตรที่ยอดเยี่ยมที่สุดของฉินโจวเราครับ”
“อาจารย์ไปตี้ ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ!” เฉินหลิงกระตือรือร้นมาก เขาไปที่บ้านของโจวไท ได้เห็นผลงานพู่กันบทกวีสรรเสริญดอกเหมยของไปตี้มาแล้ว รู้สึกตื่นตะลึงอย่างรุนแรง
“สวัสดีครับ” หลินจือไป๋พยักหน้า
งานประมูลยังไม่เริ่ม ทุกคนกินไปพลางคุยไปพลาง จนกระทั่งพิธีกรขึ้นเวท
