ีประกาศว่า สัญญาณถ่ายทอดสดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว บรรยากาศในงานถึงได้เงียบลงมา
คุณยายจ้าวถามด้วยความอยากรู้ “ของประมูลของอาจารย์ไปตี้คืออะไรเหรอ?”
หลินจือไป๋กล่าว “ของเก่าชิ้นเล็กๆ ครับ”
เฉินหลิงที่อยู่ข้างๆ กล่าวอย่างเสียดาย “งั้นก็น่าเสียดายแย่เลยครับ มีคนไม่น้อยสนใจผลงานพู่กันของอาจารย์ไปตี้นะครับ”
หลินจือไป๋ยิ้ม ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ถามขึ้น “ของประมูลของอาจารย์เฉินหลิงคือผลงานพู่กันเหรอครับ?”
“ใช่ครับ” เฉินหลิงพยักหน้า เขาเป็นศิลปินอักษรวิจิตร มาร่วมกิจกรรมการกุศลแบบนี้ ของที่นำมาประมูลย่อมต้องเป็นผลงานพู่กันอยู่แล้ว
“ผลงานพู่กันของอาจารย์เฉินหลิง วันนี้น่าจะประมูลได้ราคาสูงนะครับ” ทุกคนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
วงการปัญญาชนของฉินโจวนั้นกว้างใหญ่มาก อักษรวิจิตร จิตรกรรม นักเขียน กวี และอื่นๆ ล้วนถือว่าอยู่ในวงการนี้ และเห็นได้ชัดว่าคนกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์ค่อนข้างดีกับโจวไทและคุณยายจ้าว ฟังจากการพูดคุยกันก็รู้แล้ว หลินจือไป๋ยังสังเกตเห็นอีกว่า คนเหล่านี้ไม่ใช่คนกลุ่มเดียวกับที่เขาเจอในงานประชุมกวีนิพนธ์
“หวังว่าผลงานของพวกเราจะมีสักชิ้นที่คว้าอันดับหนึ่งมาได้นะคะ” ทันทีที่คุณยายจ้าวเอ่ยปาก ก็ทำให้เหล่าปรมาจารย์ด้านศิลปะที่นั่งอยู่ ต่างเผยสีหน้าคาดหวังออกมา
งานเลี้ยงการกุศลบลูสตาร์ เป็นกิจกรรมที่มีมาตรฐานสูงยิ่ง รวบรวมเอาชนชั้นนำและผู้มีอิทธิพลจากทุกวงการไว้ด้วยกัน และถ่ายทอดสดไปทั
