กคนจึงหวั่นใจขึ้นมา
“เพราะคุณผมถึงได้อันดับสองในตารางอันดับประจำฤดูกาลถึงสามครั้ง!”
โจวหานจิ้นอาศัยฤทธิ์เหล้าพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาในที่สุดทุกคนพลันรู้สึกโล่งใจและพากันหัวเราะ
ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้เอง!
“ราชาเพลงโจวอย่าร้องไห้เลยครับ”
“แพ้ไปตี้ไม่น่าอายหรอกครับ”
“นั่นสิครับ”
“ตอนนี้ทุกคนก็กลายเป็นเพื่อนกันแล้วไม่ใช่เหรอแถมคุณยังร้องเพลง ‘วีรบุรุษแท้จริง’ ที่อาจารย์ไปตี้แต่งด้วยนี่เพลงนี้กำลังดังระเบิดเลย!”
ทุกคนปลอบโยนไปพลางแซวไปพลางโจวหานจิ้นกลับพูดด้วยแววตาที่ดูมึนเมา
“ผมไม่ยอมแพ้ใครง่ายๆ หรอกแต่สำหรับไปตี้ผมยอมเลยสุดยอดจริงๆ
แต่ผมต้องบอกว่าอันที่จริงแล้วผมก็เคยชนะอาจารย์ไปตี้มาครั้งหนึ่งนะ!”
“มีเรื่องแบบนี้จริงๆ”
หลินจือไป๋ก็ยิ้มนึกถึงครั้งแรกที่ตนเข้าร่วมชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลปล่อยเพลง ‘ดับทุกข์’ ในช่วงปลายเดือนผลคือถูกโจวหานจิ้นกดไว้ที่อันดับสอง
“ตอนนี้ย้อนนึกไปนั่นก็คือจุดสูงสุดในชีวิตของคุณแล้วละ”
ฉินเลี่ยนหยอกล้อโจวหานจิ้นหากไม่มีอะไรเหนือความคาดหมายเขาก็คงยากที่จะชนะไปตี้ได้อีกครั้ง
ตอนนี้ไปตี้เป็นถึงพ่อเพลงตัวน้อยแล้วนะในศึกเทพเจ้าคืนวันตรุษจีนเมื่อปีที่แล้วยังสามารถกดพ่อเพลงหลายคนขึ้นเป็นอันดับหนึ่งได้เลย!
“ผมไม่สนหรอกว่าชนะมาได้ยังไงผมชนะมาแล้วครั้งหนึ่งไม่ว่าผมจะชนะด้วยวิธีไหนก็ตาม”
โจวหานจิ้นลิ้นพันกันดื่มเหล้าเข้าไปอีกจากนั้นจู่ๆ ก็พูดออกมาอีกประโยค
“ถ้ารู้ว่าชนะครั้งเ
