ชายและหญิงเอาไว้ในเนื้อเพลงด้วย
ถัดไปเป็นส่วนเสียงผู้หญิงฉินเลี่ยนจึงร้องตามโดยรับช่วงต่อจากประโยคก่อนหน้าของจางซีหยางพอดี
“ร้องเพลงแบบนั้นไม่ได้อีกแล้วได้ยินเมื่อไหร่ก็หน้าแดงหลบเลี่ยงไปแม้จะลืมบ่อยครั้งว่าฉันยังรักเธออยู่…”
“เพราะจัง! เพราะเกินไปแล้ว!”
ผู้กำกับรายการสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นปรบมือเบาๆ ตามจังหวะผลคือคนทั้งงานต่างก็ปรบมือตามกันแปะๆๆ
เสียงปรบมือเป็นจังหวะฉินเลี่ยนเริ่มร้องได้อย่างเข้าถึงอารมณ์แล้ว
“เพราะความรักไม่โศกเศร้าง่ายดาย…”
จางซีหยางร้องตามติดๆ เข้าที่เข้าทางมากขึ้นเรื่อยๆ
“ทุกสิ่งจึงเป็นดังภาพแห่งความสุข…”
เป็นแบบนี้เองทั้งสองคนร้องโต้ตอบกัน
“เพราะความรักเติบโตขึ้นมาอย่างเรียบง่ายยังคงคลั่งไคล้เพื่อเธอได้ทุกเมื่อ”
“เพราะความรักไม่มีเลยจะร่วงโรยเราจึงยังดูเหมือนเยาว์วัย”
“เพราะความรักอยู่ที่ตรงนั้นไงยังคงมีผู้คนเดินไปเดินมาไม่ห่างหาย”
เมื่อฟังถึงตรงนี้หลี่เชียวก็ตื่นเต้น!
ราชาเพลงโจวสร่างเมา!
เพลงนี้เหมาะกับพวกเขาสองคนมากเกินไปแล้ว!
ร้องเพลงนี้ในงานตรุษจีนปีนี้ต้องดังแน่นอน!
นี่คือการตัดสินอย่างมืออาชีพของบุคคลระดับราชาราชินีเพลงเพลงนี้มีศักยภาพที่จะดังระเบิดรวมกับเวทีตรุษจีนแล้วความดังเป็นเรื่องที่ไม่ต้องสงสัยเลย!
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้โจวหานจิ้นยืนถูมือไปมาแล้วพูดกับจางซีหยางอย่างเขินอาย “นี่ของฉันนะเป็นของฉัน…”
“ไม่แย่งนายหรอก”
จางซีหยางเย้าแหย่เขากลับไปห