ของผู้ชมนับไม่ถ้วนเสียแล้ว
ทุกคนที่เห็นฉากนี้ถึงกับพ่นหัวเราะออกมาเลยทีเดียว
“ราชาเพลงโจวน่ารักอะ!”
“นี่คือราชาเพลงหรือเป็นตลกกันเนี่ย?”
“เมื่อก่อนทำไมไม่เคยเห็นว่าหมอนี่น่ารักขนาดนี้”
“เมื่อก่อนมีข่าวอยู่บ่อยๆ ว่าเขาชอบวางท่าใหญ่โตตอนนี้ฉันไม่แปลกใจแล้วหมอนี่อาจจะไม่ได้วางท่าใหญ่โตแต่แค่ซื่อไปหน่อยเท่านั้น”
“คนนี้ร้องดีจริงๆ!”
“ฉันรับมือกับเสียงแบบนี้ไม่ไหวแล้ว”
“ฉันก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างจะเกินไปหน่อย”
“ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะเสียงนี้มีเอกลักษณ์จะตาย!”
“ใช่มีเอกลักษณ์!”
ส่วนสาวสวยบนเวทีเห็นโค้ชสามคนหมุนเก้าอี้ก็ดีใจจนหมุนตัวอยู่กับที่
สุดท้ายเกือบจะหกล้มลงตรงนั้น
“ใจเย็นๆ!”
จางซีหยางยิ้มกล่าว “แนะนำตัวหน่อยครับ”
สาวสวยรีบตอบ “ฉันชื่อจ้าวโยวเยว่ค่ะมาจากเมืองชวนเฉิงอายุยี่สิบแปดปีเป็นพนักงานออฟฟิศทำงานอยู่ที่บริษัทต่างรัฐค่ะ”
พนักงานออฟฟิศ?
ถ้าจ้าวโยวเยว่ไม่พูดทุกคนคงคิดว่าเป็นนักร้องมืออาชีพแล้ว
สุดท้ายกลับกลายเป็นแค่พนักงานออฟฟิศแต่ร้องเพลงได้ดีขนาดนี้เนี่ยนะ!
ใช่แล้วไม่ว่าเสียงร้องจะมีเอกลักษณ์อย่างไรเรื่องที่ร้องได้ดีนั้นทุกคนต่างก็ต้องยอมรับรายการนี้ช่างรู้จักเล่นจริงๆ!
ในรายการประกวดประเภทอื่นผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่มักจะมาจากวิทยาลัยดนตรี
แต่ผู้เข้าแข่งขันสองคนในรายการนี้ตอนนี้คนหนึ่งเป็นครูสอนพลศึกษาอีกคนเป็นพนักงานออฟฟิศ
รู้สึกว่าเป็นอาชีพที่ธรรมดามากไม่ได้จบมาจากสายตรงอะไรเลย
“
