ด็กสามขวบยังรู้แน่ว่าต้องเป็นห้าปรมาจารย์โคลงคู่แย่งที่หนึ่งกัน!
แต่ทว่า…
หลังจากหลินจือไป๋โชว์เหนือในรอบสอง ทุกคนก็เริ่มรู้สึกว่า
หลินจือไป๋กับห้ายอดฝีมือดูเหมือนจะพอฟัดพอเหวี่ยงกันได้?
บรรยากาศจึงตึงเครียดขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ ถ้าหลินจือไป๋ยังชนะในรอบชิงชนะเลิศได้อีก เขาก็จะกลายเป็นของฉินโจว…
ไม่สิ!
เขาจะกลายเป็นปรมาจารย์โคลงคู่ที่อายุน้อยที่สุดของทั้งบลูสตาร์เลยต่างหาก!
คฤหาสน์ตงหูตาจวิน
ที่บ้านของหลินจือไป๋ ครอบครัวของเขาก็กำลังดูการแข่งขันอยู่เหมือนกัน
รอบที่หนึ่ง รอบที่สอง ทุกครั้งที่หลินจือไป๋โชว์เหนือต่อหน้าคนทั้งสนามก็เรียกเสียงเฮดังลั่นจากครอบครัวเสมอ!
แต่พอถึงรอบชิงชนะเลิศที่กำลังจะมาถึง
แม่รู้สึกว่าฝ่ามือตัวเองเปียกชุ่ม
“ตื่นเต้นเกินไปแล้ว… ทุกคนว่าเสี่ยวเฮยจะสู้ห้าปรมาจารย์นั่นได้ไหม?”
“ผมว่าพอมีลุ้นนะ”
หลินเชิ่งเทียนพูดว่า
“สองรอบก่อนฝีมือเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกปรมาจารย์เลย!”
“ถ้าเขาชนะขึ้นมาละก็เรื่องใหญ่แน่…”
หลินตงพูดว่า
“โคลงคู่เป็นหนึ่งในเกมที่เหล่านักปราชญ์โปรดปรานที่สุด ถ้าเสี่ยวเฮยชนะได้ต่อไปเขาก็จะมีที่ยืนในวงการวรรณกรรมแน่นอน”
“ต้องชนะให้ได้นะ!”
หลินซีภาวนาให้น้องชายในใจ
บนเวทีพิธีกรเริ่มอธิบายกติกาการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
“ผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศประกอบด้วยผู้ที่ผ่านเข้ารอบสิบเอ็ดคน และห้าปรมาจารย์โคลงคู่ รวมทั้งหมดสิบหกคน”
“ผู้เข้าแข่งขันทั้งสิบหกคนแต่ละคนต้
