รวมก็ไม่ผิดหรอก!’
‘โธ่เอ๊ยทั้งอินเทอร์เน็ตคิดโคลงรองไม่ออก แต่เขาโผลมาทีเดียวสิบบท!’
‘ที่สำคัญไปตี้ยังถูกบีบให้ทำด้วย เดิมทีเขาวางตัวเรียบง่ายมาก ตอบแค่บทเดียวไม่ได้ตั้งใจแย่งซีนเลยด้วยซ้ำ!’
‘โชว์เหนือ!’
ไม่ใช่แค่ผู้ชมที่รู้สึกว่าโดนโชว์เหนือ
แม้แต่กรรมการทั้งสามคนในเวลานี้ก็ยังอารมณ์พลุ่งพล่าน
ชายชราสวมแว่นเอ่ยด้วยความทึ่ง
“โคลงรองสิบบทนี้มีทั้งดีและไม่ดี แต่ไหวพริบฉับไวขนาดนี้ก็น่าเลื่อมใสจริงๆ โดยเฉพาะ ‘หมองกังวลหวั่นพรั่นกลัวรำลึกถึงรัก’ บทนี้ไม่ด้อยไปกว่าบทก่อนของเขาเลย ส่วนตัวฉันชอบมันมากกว่า”
“วีรบุรุษปรากฏในวัยเยาว์จริงๆ”
ชายชราสวมหมวกหัวเราะเหอะๆ พลางกล่าวว่า
“ก็ต้องขอบใจคำทักท้วงของสาวน้อยคนนั้นนี่แหละ เราถึงได้รู้ขีดสุดของเจ้าหนุ่มคนนี้”
คุณยายจ้าวมองหลินจือไป๋ด้วยแววตาลึกซึ้ง
“บางทีนี่อาจยังไม่ใช่ขีดสุดของเขาด้วยซ้ำ ฉันถึงกับสงสัยว่าเขายังต่อโคลงไปได้อีก”
ไม่ออกอย่างนั้นเขาจะถามว่า ‘ยังเอาอีกไหม’ เหรอ?
ความมั่นใจและรัศมีเหนือชั้นนั้นไม่เหมือนการข่มขู่เปล่าๆ เลย!
ฝั่งที่นั่งผู้บริหารของสถาบัน
ผู้บริหารของวิทยาลัยศิลปะฉินโจวยิ้มไม่หุบ
โดยเฉพาะอธิการบดีของวิทยาลัยศิลปะฉินโจวยิ่งรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจ
เดิมทีที่เชิญไปตี้มาร่วมแข่งโคลงคู่นี้ก็เพียงหวังให้รายการได้รับความสนใจมากขึ้น
ส่วนอีกฝ่ายจะไปได้ไกลแค่ไหนในสนามแข่งเขาก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก
แต่แล้วผลลัพธ์กลับทำให้เขาประหลาดใ