ได้ยินผลก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรักษามารยาทของเจ้าภาพ ส่งเสียงปรบมืออย่างอบอุ่น
ในเวลาเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันจากวิทยาลัยศิลปะฉีโจวไม่ว่าจะเข้ารอบหรือไม่ ต่างก็โห่ร้องยินดีกันถ้วนหน้า!
“เจียงเทา!”
“เจียงเทา!”
“เจียงเทา!”
ถ้าไปตี้คือดาวเด่นในใจเด็กวิทยาลัยศิลปะจินโจว เช่นนั้นเจียงเทาก็คือดาวเด่นของวิทยาลัยศิลปะฉีโจว!
เห็นเจียงเทาไปเยือนถิ่นคู่แข่งแล้วยังแสดงฝีมือได้อย่างกล้าหาญ นักศึกษาวิทยาลัยศิลปะอวี้โจวก็พลอยภาคภูมิใจไปด้วย ต่างพากันตะโกนชื่อของเขาราวกับเป็นการตอบโต้เหล่านักศึกษาวิทยาลัยศิลปะฉินโจวที่ก่อนหน้านี้พากันตะโกนชื่อ ‘ไปตี้’ กึกก้องสลับไปมา
บางคนถึงกับวางแผนไว้แล้วว่าจะกลับไปโม้กับเพื่อนที่สถาบันให้หนำใจ รอบนี้เจียงเทาช่วยชูหน้าชูตาให้อวี้โจวสุดๆ เลย!
ส่วนเจียงเทาเองก็ยิ้มอย่างสำรวม ผลก็ออกมาตามคาดว่าเขาได้ที่หนึ่ง ถึงจะรู้อยู่แล้วแต่ก็ยังสะใจอยู่ดี เขาชอบเป็นจุดเด่น หลงใหลทั้งเสียงปรบมือและคำชมเชย ความรู้สึกแบบนี้ทำให้เขาเคลิบเคลิ้ม
แต่แล้วขณะที่เสียงปรบมือดังต่อเนื่องไปกว่าสิบวินาที จู่ๆ พิธีกรก็เอ่ยขึ้นว่า
“ถ้าจะบอกว่าชื่อของเจียงเทาคู่ควรให้ทุกคนจดจำแล้วละก็ งั้นชื่อของนักศึกษาคนต่อไปนี้ ดิฉันคงไม่ต้องเน้นอะไรเป็นพิเศษเลย ต่อไปทุกคนอยากลืมก็จะลืมไม่ลงแล้วละค่ะ…”
รอยยิ้มของเจียงเทาชะงักแข็งค้างในทันที เสียงปรบมือของผู้ชมในฮอลล์ก็ชะงักลงชั่วขณะ
เจียง
