ดีคงพอจะช่วยอำนวยความสะดวกให้ได้นะ จากนั้นอธิการบดีก็ขอตัวกลับ
อธิการบดีเดินจากไปได้ไม่กี่ก้าว เพื่อนๆ ก็กรูกันเข้ามาล้อม มอง หลินจือไป๋ ด้วยความสงสัยใคร่รู้กันถ้วนหน้า
“อธิการบดีมาหาคุณเรื่องอะไรเหรอ?”
หัวหน้าห้องเดา “หรือว่าอยากได้ลายเซ็นส่วนตัวอีกแล้ว?”
หลินจือไป๋ ไม่รู้ว่าการที่เพื่อนๆ เรียกตนว่า ‘คุณ’ มันแปลกไปไหม แต่เขาก็คร้านจะแก้ไข เลยตอบไปสั้นๆ ว่า “ชวนฉันไปเข้าร่วมการแข่งกลอนคู่น่ะ”
“แล้วคุณตกลงหรือยัง?”
ดวงตาเพื่อนๆ พลันเปล่งประกาย ท่าทางดูคล้ายกำลังคาดหวัง หลินจือไป๋ พยักหน้า แต่พอเห็นสีหน้ารอคอยของทุกคน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตนตอบรับอย่างหุนหันไปหน่อย ถ้าดูเหมือนทุกคนจะตั้งความหวังไว้แล้ว ตัวเองทำออกมาได้ไม่ดีจะไปกระทบภาพลักษณ์ไปตี้ในใจแฟนคลับไหมนะ?
ช่างเถอะ มาก็มาแล้ว ยังไงก็ต้องโชว์สักหน่อย คราวนี้ หลินจือไป๋ ไม่เสียดายแต้มชื่อเสียงแล้ว รีบเรียกใช้ฟังก์ชันติวโค้งสุดท้ายของระบบทันที
“เฟยหง ช่วยฉันสักแรงเถอะ!”
อธิการบดีเป็นคนลงมือไว พอ หลินจือไป๋ ตอบรับเข้าร่วมการแข่งขันกลอนคู่ของวิทยาลัยศิลปะฉินโจว ข่าวโปรโมตก็โผล่ขึ้นออนไลน์ทันที ราวกับกลัวว่าใครบางคนจะเปลี่ยนใจ
“วิทยาลัยศิลปะฉินโจวจัดแข่งกลอนคู่ ไปตี้นำทีมเข้าร่วม!”
นำทีมเข้าร่วมก็ได้เหรอ? หลินจือไป๋ รู้สึกว่าพาดหัวแบบนี้ยกตนเกินไปหน่อย สำหรับการแข่งขันกลอนคู่ครั้งนี้ เขาก็เป็นแค่ผู้เข้าแข่งขันเหมือนนักศึกษาคนอื่นๆ ไม่ได้
