คืนอ่านจนดึกดื่นแทบวางไม่ลงเลย!
ถ้าไม่มีฉากที่เซียวเหล่งนึ่งถูกย่ำยีได้ก็คงดีมาก!
ต่อให้เอี้ยก้วยถูกตัดแขนหลินเป้าก็ยังพอรับได้ อย่างไรเสียด้านเซียวเหล่งนึ่งก็ยังผ่านมาได้แล้ว!
เขาพึมพำกับตัวเองว่า “เอาจริงๆ ถ้ารับฉากของเซียวเหล่งนึ่งได้ นิยายเล่มนี้ก็ขึ้นหิ้งเหมือนมังกรหยกได้เลยละ…”
“ขึ้นหิ้งบ้านนายสิ?” หลินเพิ่งที่นั่งข้างๆ ได้ยินก็ยิ้มเยาะ
“นึกไม่ถึงว่านายยังเป็นแฟนคลับปู่เยโหวอยู่อีก มีแต่แฟนคลับที่หลงหัวปักหัวปำแบบนายแหละที่ยังคอยแบกอยู่เงียบๆ”
แผนกโทรทัศน์ของเทียนกวงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซูฉานฟังเสียงลูกน้องถกเถียงกันวุ่นจนเริ่มปวดหัว
“ตอนนี้กระแสตลาดประเมิน ‘ตำนานศึกเทพอินทรี’ ต่ำมาก เราจะยังดัดแปลงนิยายเล่มนี้เป็นละครโทรทัศน์อยู่ไหมคะ?”
“ตอนแรกคิดว่าทำภาคสองเป็นละครแล้วก็คงจะดังเหมือนกัน”
“สรุปไม่รู้ปู่เยโหวคิดอะไร ยืนยันจะทำให้คนอ่านขยะแขยงให้ได้”
“งานนี้ลำบากแล้วละ”
“ทำให้พวกเราตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะถ่ายก็ไม่ใช่ ไม่ถ่ายก็ไม่ใช่”
“ผมว่าเดินหน้าถ่ายได้ไม่มีปัญหา แต่ต้องตัดฉากที่เซียวเหล่งนึ่งถูกย่ำยีออกไป ยังไงตอนนี้คนอ่านก็ค้างคาใจกับเรื่องนี้ ถ้าเราแก้ไขฉากนี้ไม่แน่คนดูอาจจะชมว่าพวกเราทำได้ดีเลยก็ได้นะครับ!”
“ปู่เยโหวจะเห็นด้วยเหรอ?”
“คุยกับคุนเผิงสิครับ ถ้าไม่แก้ฉากนี้ละครของเราก็คงโดนผู้ชมถล่มยับอยู่ดี?”
“เงียบ!” ซูฉานฟาดโต๊ะดังปัง กล่าวเสียงเย็นว่า
“ฉันเซ็นสัญ
