ความดีความชอบหลักๆ ตกเป็นของปู่เยโหว ปกติแล้วจะมีนักเขียนที่ปล่อยไอเดียได้เป็นพรวนแบบนั้นจากไหนกัน?”
“ปาฏิหาริย์แบบนั้นเกิดขึ้นได้ยากมาก”
“ครั้งนี้แม้มีผลงานใหม่ของปู่เยโหวช่วยหนุน แต่เราไม่พูดถึงว่าคนจะสนใจนิยายแนวขโมยสุสานไหม ต่อให้เล่มใหม่ของเขาประสบความสำเร็จจริงๆ แต่ลำพังแค่เล่มเดียวก็แบกโปรเจ็กต์ทั้งก้อนไม่ไหวหรอก”
“เงินลงทุนช่วงต้นตั้งเยอะขนาดนั้น!”
“ถ้าโปรเจ็กต์ล่ม ท่านประธานตั้งใจจะทำยังไงครับ?”
หลินจือไป๋ฟังคนของหลัวต๋าอึงคะนึงกันไม่หยุดก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขารู้วว่าตอนนี้หลัวต๋ากำลังจนตรอกถึงขั้นไม่ค่อยยั้งมือแล้ว จึงคอยกดดันตนไม่หยุด คงเพราะเห็นว่าเปยลี่ถูกตนไล่ออกจากบริษัทไปแล้ว เริ่นเจียชุนก็เข้าร่วมฝั่งของตนซึ่งเป็นประธานแล้ว
ในหมู่ผู้บริหารระดับสูงของสำนักพิมพ์เหลือเพียงเขาซึ่งเป็นรองประธานที่ยังยืนชนกับประธานอยู่ สถานการณ์ยิ่งคับขันจนร้อนรนอยากเผยไพ่ในมือ คิดจะอวยโปรเจ็กต์หนังสือเสียงมาเป็นข้ออ้างเปิดศึก
ไม่เช่นนั้นหลัวต๋าคงได้แต่มองหลินจือไป๋กุมอำนาจในสำนักพิมพ์แห่งนี้ไปโดยสมบูรณ์ เพราะคนตาไวต่างก็ดูออกกันทั้งนั้น นับตั้งแต่โปรเจ็กต์เว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ หลินจือไป๋ก็กดดันลดบทบาทคนในฝั่งหลัวต๋ามาโดยตลอด
รอให้คนในฝั่งหลัวต๋าถูกหลินจือไป๋จัดการไปทีละคนๆ ถึงตอนนั้นเขาที่เป็นรองประธานจะรอดไปได้ยังไง?
แต่สุดท้ายท่านประธานก็เมินแรงกดดันเชิงรุกขอ
