ออายุเกือบห้าสิบแล้ว!
ทำไม? เพราะอะไร?
เพราะผู้หญิงไม่ว่าจะอายุเท่าไรก็ยังเป็นดอกไม้เสมอ
จ้าวหลานอิงเองก็เผลอซาบซึ้งไปด้วย อารมณ์พลันพลุ่งพล่านปั่นป่วนขึ้นมาเล็กน้อย
แม้เวทีของเธอจะประสบความสำเร็จก็จริง แต่อายุมากขนาดนี้แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็ใช่ว่าจะง่ายเลยสักนิด
บนเวที ฮั่วเหมยเงยหน้าขึ้น เสียงร้องไม่เร่งไม่ช้า
“บุปผาสตรีพลิ้วไหวท่ามกลางโลกีย์ บุปผาสตรีไกวไหวไปตามสายลม เพียงหวังจะมีสองมืออ่อนโยนมาปลอบประโลมความเดียวดายในใจฉัน”
ไม่จำเป็นต้องมีทำนองที่เร้าใจ ไม่จำเป็นต้องมีจังหวะที่รื่นเริง ไม่จำเป็นต้องอวดลีลาการร้องอันซับซ้อน ก็สามารถพิชิตเวทีนี้ได้!
ในโถงรายการ ข้างกายจ้าวหลานอิงมีพี่สาววัยสี่สิบกว่าคนหนึ่งจับมือเธอไว้
สายตาของทั้งสองสบกันราวกับมองเห็นแววสีสันในดวงตาของอีกฝ่าย
มืออีกข้างของจ้าวหลานอิงจึงเอื้อมไปกุมมือของพี่สาวอีกคนหนึ่งไว้ด้วย
อีกด้านหนึ่ง ได้ยินเสียงเผาะๆ เมื่อได้ยินเสียงร้องของฮั่วเหมย
ไม่รู้ว่าไปนึกถึงสิ่งใดเข้า น้ำตาของหลินชิ่วจิงก็หลั่งรินลงมา
“ฉันมีดอกไม้หนึ่งดอก กลิ่นหอมอบอวลพุ่งทั่วกิ่งก้าน ผู้ใดมาเสาะหาด้วยใจจริง ดอกไม้บานไม่เนิ่นนาน ครั้นถึงเวลาควรก็จงเด็ด สตรีดังบุปผา บุปผาดุจความฝัน”
ในดวงตาของมิชิฮาชิ ไมอิ ก็เอ่อคลอด้วยม่านน้ำตา
ผู้ที่มาร่วมรายการนี้ต่างก็อายุเกินสามสิบแล้ว
ในวงการบันเทิงที่เต็มไปด้วยคนหนุ่มสาวถือว่าเป็นดาราหญิงรุ่นใหญ่ จะไม่เข้าใ
