ร์มเสินฮวาไลฟ์ที่เขาดูแลมียอดผู้ชมลดลงต่อเนื่อง กลับกันฝั่งหลินจือไป๋กลับเหมือนฉลองปีใหม่!
หลินเป้าไม่ได้พูดอะไร เขายังคงกอดโทรศัพท์อ่านการ์ตูน ตั้งแต่ได้รับผิดชอบสำนักพิมพ์การ์ตูนของกลุ่มเสินฮว่า หลินเป้าก็เหมือนเจอทิศทางของชีวิต เอาแต่จมอยู่กับงาน แม้แต่การต่อสู้ภายในตระกูลอะไรนั่นก็ไม่สนใจอีกเลย
“พูดอะไรหน่อยสิ!” หลินหูตบหลินเป้าอย่างแรง
หลินเป้าเบะปาก “มีอะไรให้พูดละ เด็กนั่นมันดวงดีเองนี่นา ฉันจะไปทำอะไรได้…”
หืม? ดูเหมือนจะมีช่องทางธุรกิจบางอย่าง? จู่ๆ หลินเป้าก็พูดขึ้น “ในเมื่อเขียนนิยายออนไลน์ได้ งั้นการ์ตูนก็น่าจะทำได้เหมือนกันสิ? ฉันจะทำเว็บการ์ตูนขึ้นมาสักเว็บ แย่งลูกค้าหลินจือไป๋มันซะเลย!”
บ้านลุงสาม หลินหลิวรู้สึกหดหู่ถึงขีดสุด สถานการณ์ของเธอน่าจะเลวร้ายที่สุดแล้ว ตั้งแต่หลินจือไป๋แสดงพรสวรรค์อันน่ากลัวด้านการแต่งเพลงออกมา ชีวิตของหลินหลิวก็ไม่เคยดีขึ้นเลย ยิ่งตอนนี้เห็นอีกฝ่ายประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดใจและกล้ำกลืนมากกว่าเดิม
“ฝั่งเริ่นเจียชุนว่ายังไงบ้าง?” หลินมูเอ่ยปากขึ้น เขารู้ว่าเริ่นเจียชุนคือคนของพ่อเขา
หลินเซินก็ขมวดคิ้ว “ผมได้ยินว่าเปยลี่ถูกเริ่นเจียชุนแจ้งจับออกจากบริษัทไปแล้ว เห็นว่าขนาดจะรายงานพ่อก็ยังไม่มีเลยใช่ไหม…”
“วันนี้เขาไม่รับโทรศัพท์พ่อเลย” หลินชิวสูดหายใจลึกๆ เขารู้ดีว่าสิ่งนี้หมายความว่าอะไร เริ่นเจียชุนอาจคิดจะทรยศเขาแล้
