ว
“ลองโทรอีกทีไหมคะ?” หลินหลิวเสนอขึ้น เริ่นเจียชุนเคยทำงานอยู่ใต้บังคับบัญชาของหลินชิวมาก่อน
หลินชิวไม่ได้ตอบแต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเริ่นเจียชุนอีกครั้ง คราวนี้ปลายสายรับสายแล้ว หลินชิวพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉันต้องการคำอธิบาย”
อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง หลายวินาทีผ่านไป เริ่นเจียชุนถึงเอ่ยปาก “คุณชายสามอย่าโทรหาผมอีกเลยครับ ผมกลัวว่าท่านประธานจะเข้าใจผิด”
หมอนี่ทรยศแล้ว! หลินชิววางโทรศัพท์ลง ดวงตาหรี่ลงพร้อมความเย็นชาที่แผ่ออกมา
ที่บ้านหลินจือไป๋
หลินซีพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เสี่ยวเฮย นายนี่มันเจ๋งจริงๆ สำนักพิมพ์เสินฮว่ามาถึงมือได้แค่แป๊บเดียว ก็สร้างผลงานใหญ่โตขนาดนี้แล้ว!”
“เสี่ยวเฮยฉลาดมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ” พ่อกับแม่ก็ยิ้มออกมาเช่นกัน
หลินเชิงเทียนพูดอย่างครุ่นคิดว่า “เดาว่าพวกลุงๆ วันนี้คงโมโหกันน่าดู”
หลินจือไป๋เองก็ยิ้มรับด้วย ตอนนี้เริ่นเจียชุนกลายเป็นคนของเขาแล้ว เปยลี่ก็ถูกเตะออกจากสำนักพิมพ์เสินฮว่าไปแล้ว ต่อไปแค่กวาดหลัวต๋าออกอีกคน สำนักพิมพ์เสินฮว่าก็จะกลายเป็นอาณาจักรส่วนตัวของเขาอย่างสมบูรณ์ ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมายุ่งเกี่ยวอีก
ตกดึก เจียงเฉิงโทรมา “ยินดีกับเจ้านายด้วยครับ เว็บวรรณกรรมบลูสตาร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก ตอนนี้ที่คุนเผิงมีพนักงานหลายคนติดนิยายออนไลน์จนแอบอ่านในเวลางานแล้วนะครับ!”
หลินจือไป๋ : “…” การเสพติดนิยายออนไลน์นี่รุนแรงจริงๆ
เจียงเฉิงพูดต่อ “ตามข้
