บอกว่าไม่มีใครที่สามารถดึงตัวปู่เย่จวินจี๋ไปได้
อะไรกัน ประธานยกหูทีเดียวก็ทำสำเร็จแล้ว!
“ท่านประธาน เรื่องนี้ยังไม่ยืนยันแน่ชัดใช่ไหมครับ?”
หลัวต๋าเริ่มร้อนใจเล็กน้อย กลัวว่าหลินจือไป๋แค่ทำทีเล่นละคร เขาจึงรีบโทรศัพท์ไป
“ครับ อาจารย์ปู่เย่จวินจี๋ตัดสินใจร่วมงานกับสำนักพิมพ์เสินฮว่าของพวกคุณแล้ว”
เสียงยืนยันดังมาจากปลายสาย สีหน้าหลัวต๋าพลันเปลี่ยนไปจนดูไม่ได้
หลินจือไป๋เลิกคิ้วถาม “ตอนนี้คุณเชื่อหรือยังครับ?”
หลัวต๋ากัดฟันพยักหน้าเบาๆ
หลินจือไป๋กล่าว “หวังจื่อ คุณเป็นคนเก่าแก่ของบริษัท แม้หลายปีมานี้ไม่มีผลงานแต่ก็ทุ่มเทมานาน ผมจะให้โอกาสคุณชดเชย
โปรเจกต์ใหม่ต่อจากนี้ของสำนักพิมพ์จะให้คุณรับผิดชอบ”
“โปรเจกต์อะไรครับ?”
หลัวต๋า เปยลี่ และเริ่นเจียชุนถามขึ้นแทบจะเป็นเสียงเดียวกัน
หลินจือไป๋ยิ้ม “ตอนนี้เป็นยุคออนไลน์ พึ่งแต่รายได้จากการพิมพ์หนังสือ สำนักพิมพ์เสินฮว่าก็เติบโตไปกว่านี้ได้ยากแล้ว
ดังนั้นผมจะหาคนมาพัฒนาซอฟต์แวร์ตัวนึง…”
หลินจือไป๋จะสร้างแอปพลิเคชันฟังหนังสือเสียง!
นี่คือแผนขยายธุรกิจขั้นแรกของสำนักพิมพ์เสินฮว่าที่เขาวางไว้ สร้างแอปคล้ายกับ Ximalaya ในชาติที่แล้ว
“ซอฟต์แวร์ตัวนี้ผมจะวางแผนเบื้องต้นให้”
หลินจือไป๋กล่าว “ผมจะดูแลด้วยตัวเอง หวังจื่อทำหน้าที่เป็นผู้รับผิดชอบ ส่วนตำแหน่งบรรณาธิการนิยายสืบสวนให้รองบรรณาธิการรับหน้าที่แทนไปก่อนแล้วกัน…”
