รา พวกเขายังพอมีความสัมพันธ์ที่เข้ากันได้บ้าง ชอบร่วมมือกันก่อเรื่องเสมอ’
‘แต่เหตุผลหลักที่ทั้งสองคนนี้จับมือกันคราวนี้น่าจะเป็นเพราะอยากเล่นงานคุนเผิงอินเวสต์เมนต์’
‘ดูเหมือนว่าทั้งคู่เคยเสียท่าให้กับคุนเผิงมาก่อน จางซีหยางเลยซวยไป’
‘ส่วนหลินกงก็น่าจะอยากใช้แผนนี้เพื่อแสดงความจริงใจในการร่วมมือกับหลินหลิว’
หลินจือไปหรี่ตา รุ่นที่สามร่วมมือกันมาสู้กับฉันงั้นเหรอ?
เขาพิมพ์ตอบ ‘ผู้กำกับหลักของงานตรุษจีนก็เห็นด้วยแล้วเหรอ?’
หลินซีตอบ ‘ก็ไม่ถึงขนาดนั้นนะ เรื่องนี้ฉันโทรไปหาผู้กำกับหลักของงานตรุษจีนแล้ว’
‘บอกว่าหลินหลิวดันราชาเพลงในสังกัดเธออย่างจางอวิ๋นซั่งเข้ามา’
‘ตอนนั้นทีมงานน่าจะต้องเลือกระหว่างจางอวิ๋นซั่งกับจางซีหยางแค่คนเดียว’
หลินจือไปถาม “เหล่าจางไม่มีโอกาสชนะมากพอเหรอ?”
หลินซีตอบ “ปกติแล้วจางซีหยางมีโอกาสชนะไม่น้อยเลยนะ”
“แต่มีรองผู้กำกับคนนั้นคอยขัดแข้งขัดขา ต่อให้ผลการซ้อมของทั้งสองคนออกมาสูสีกัน สุดท้ายจางซีหยางก็ต้องแพ้อยู่ดี”
“ผู้กำกับหลักบอกฉันว่าเขาเองก็จนใจ ทำอะไรไม่ได้มาก ต้องไว้หน้ารองผู้กำกับคนนั้นหน่อย เพราะเบื้องหลังเขามีคนหนุนอยู่ เว้นแต่…”
หลินจือไปว่า “เว้นแต่การแสดงของจางซีหยางจะกดจางอวิ๋นซั่งจนมิด”
‘เฮ้อ’ หลินซีถอนหายใจแผ่ว
‘แม้จางซีหยางจะแข็งแกร่ง แต่คู่แข่งคือราชาเพลง ต่อให้เขากดจางอวิ๋นซั่งได้ ก็ใช่ว่าจะเห็นความต่างมากนัก’
‘ในบริษัทไม่มีใครออกความเห็นค้าน
