เหรอครับ?’ หลินจือไปไม่พอใจ
‘จางซีหยางกำลังลุ้นตำแหน่งราชาเพลง จางอวิ๋นซั่งเป็นราชาเพลงของเสินฮว่าแล้ว ไม่ควรหลีกทางให้เหรอครับ?’
‘นายคงไม่คิดว่าจางอวิ๋นซั่งถูกหลินหลิวดันขึ้นมาแบบยัดเยียดหรอกนะ?’ หลินซียิ้มขื่น
‘หมอนี่น่ะอยากให้จางซีหยางไม่มีวันได้เป็นราชาเพลงจะตายไป ถ้าเสินฮว่ามีราชาเพลงเพิ่มอีกคน ทรัพยากรของเขาก็จะถูกลดลง’
นี่คือความขัดแย้งทางผลประโยชน์โดยตรง หลินจือไปเข้าใจทันที
‘ดังนั้นหัวหน้าแผนกเพลงถึงไม่พูดอะไรเลยใช่ไหม?’
หลินซีกล่าวว่า ‘แน่นอน หัวหน้าแผนกเพลงโกรธมาก แต่หลินหลิวตอนนี้เล่นใหญ่ถึงขั้นให้พ่อเธอออกหน้าช่วยพูดให้ สุดท้ายหัวหน้าเลยไม่กล้าปริปาก’
เชอะ หลินจือไปเป่าปาก ‘ช่างเป็นหัวหน้าแผนกเพลงที่น่าอึดอัดจริงๆ’
ลูกน้องทะเลาะกันถึงขนาดนี้ ในฐานะหัวหน้ากลับไม่กล้าแทรกแซงตัดสินใจ
หัวหน้าที่ชอบประคองน้ำสองมือไม่เลือกข้างแบบนี้ ช้าเร็วก็ต้องพังสักวันแน่
หลินซียิ้ม ‘ตอนนี้หลินหลิวอยู่ในสภาพจนตรอก ทั้งแผนกเพลงพากันแอนตี้เธอ’
‘ตำแหน่งหัวหน้าของเธอคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว เลยพยายามเล่นงานฉันสุดตัวไม่แคร์อะไรอีกแล้ว’
‘งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน’ หลินจือไปว่า
‘ผมมีเพลงใหม่อยู่หนึ่งเพลง ถึงตอนนั้นไว้ให้เหล่าจางร้อง ไม่แน่เพลงนี้อาจจะชนะก็ได้’
หลินซีชะงัก ‘เพลงอะไร?’
หลินจือไปยิ้ม “บรรยากาศปีใหม่แบบนี้ ก็ต้องเพลงครึกครื้นหน่อยสิครับ”
ช่วงนี้มีคนให้ความสนใจกับงานฉลองคืนตรุษจีนจำนวนมาก
ข
