วนี้!”
ทีมเพลงที่สิบ เสินฮว่าเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หลินซีกำลังเดินวนไปมาในสำนักงาน
เธอส่งเพลงของหลินจือไปไปแล้ว อันที่จริงก่อนที่จะฟัง ‘เพลงควงต้นหอม’ ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร
แต่พอฟังแล้วกลับรู้สึกว่า… มันอาจจะเวิร์กก็ได้นะ?
เพราะเพลง “เพลงควงต้นหอม’ มันพิลึกเกินบรรยาย จนหลินซีซึ่งเป็นหัวหน้าทีมเพลงมือโปรยังไม่รู้จะอธิบายอย่างไรเลย
ทันใดนั้นโทรศัพท์ดังขึ้น หลินซีรับสาย
“ขอบคุณหัวหน้าทีมหลินซี ขอบคุณอาจารย์ไปตี้ที่แต่งเพลงนี้ พวกเราตัดสินใจว่าจะเร่งผลิตและปล่อยเพลงนี้ในเดือนพฤศจิกายน!”
หลินซีอึ้งไปครู่หนึ่ง พลันปลาบปลื้มยินดีสุดขีด! เพลงนี้ผ่านแล้ว!
การแข่งขันภายในครั้งนี้ น้องชายเธอโค่นพ่อเพลงเวยเซียนเฉียงลงได้แล้ว!
ทีมเพลงที่สาม หลินหลิวก็กำลังรอผลเช่นกัน
เธอเป็นคนส่งเพลงของเวยเซียนเฉียงไปให้ทีมไอดอลเสมือนด้วยตัวเอง
แต่เมื่อเทียบกับหลินซีเวลานี้ หลินหลิวใจเย็นมาก กำลังจิบแชมเปญอย่างสบายอารมณ์
รองหัวหน้าถาม “คุณไม่กังวลเลยเหรอครับ?”
หลินหลิวหัวเราะ “กังวลอะไร? ไปตี้จะโค่นพ่อเพลงเวยเซียนเฉียงเหรอ? ถ้าไปตี้มีปัญญาทำได้จริง ฉันจะดื่มน้ำล้างเท้าเขาเลย!”
รองหัวหน้าหัวเราะลั่น ขณะนั้นมือถือของรองหัวหน้าดังขึ้น
รองหัวหน้ารับสาย จากนั้นมือพลันสั่นวูบ โทรศัพท์ร่วง หน้าจอโทรศัพท์แตก
หลินหลิวชะงัก “นาย…”
รองหัวหน้าไม่อาจสนใจมือถือ กล่าวเสียงสั่น “พวกเขาใช้เพลงของไปตี้”
หลินหลิวถึงกับนิ่งค้างทันที สีห
