วนักแสดงมีท่าทางขยับตัวเหมือนกำลังเขย่าด้วยนะครับ…”
เจียงเฉิงรีบกล่าว “เรื่องพวกนี้ผมเข้าใจครับ แผนโฆษณาก็เขียนไว้อย่างชัดเจน ผมแค่สงสัยว่าถ้าให้ดารามาแสดง มันจะไม่ดีกว่าเหรอครับ?”
“นี่เป็นโฆษณาง่ายๆ ไม่ต้องทำให้ซับซ้อน” หลินจือไปเตือน “พี่ลืมแล้วเหรอว่า ‘I Love Lyrics’ ดังขึ้นมายังไง?”“เพราะเข้าถึงคนดู!”“นี่คือน้ำผลไม้ไม่ใช่เครื่องดื่มหรูหราอะไร มันคือเครื่องดื่มของคนทั่วไปที่ใครๆ ก็ซื้อได้”
เจียงเฉิงฉุกคิดขึ้นมาได้ ก็จริงอย่างที่ว่า เพราะโฆษณานี้เน้นความเรียบง่าย จุดจำอยู่ที่ประโยค ‘เขย่าก่อนดื่ม’ดังนั้นแนวทางจึงเป็นแบบเข้าถึงง่าย
ณ กองถ่ายโฆษณาแห่งหนึ่ง หลินกงมองการถ่ายทำด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
โฆษณาชิ้นนี้ถ่ายทำโดยนักแสดงระดับแถวหน้าชายหญิงหนึ่งคู่พระเอกเงยหน้าดื่มน้ำผลไม้ กล้ามเนื้อคอขยับตามการกลืนนางเอกจ้องที่ลูกกระเดือกของพระเอกแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างห้ามใจไม่อยู่
เครื่องเป่าลมในระยะไกลเริ่มทำงาน ฟู่ๆๆ เส้นผมของพระเอกปลิวไสวพระเอกดื่มเสร็จแล้วเห็นนางเอกจ้องมองตนอยู่ ก็หยิบขวดน้ำผลไม้อีกขวดออกจากกระเป๋าด้วยท่าทีเขินอายแล้วยื่นให้เธอนางเอกเปิดฝาแล้วดื่มทันที เครื่องเป่าลมถูกเปิดอีกครั้ง ผมเส้นยาวของนางเอกสะบัดพลิ้วไหว
สุดท้ายพระเอกกับนางเอกแนบชิดกัน ทั้งคู่ยกขวดน้ำผลไม้ขึ้นแล้วพูดพร้อมกันว่า:“พบคนที่ใช่ เจอรสชาติที่อร่อย ฉีเลอกั่วจือ”
“คัต!” ผู้กำกับถ่ายเสร็จก็รีบวิ่งมาหาหลินกง กล
