นของจิ๋นซีฮ่องเต้ คนหนึ่งกล้าคิด คนหนึ่งกล้าเขียน อีกคนก็กล้าร้องจริงๆ”
คนที่กล้าคิดคือกองถ่าย
คนที่กล้าเขียนคือไปตี้
คนที่กล้าร้องคือจางซีหยาง
‘หลักๆ หนังเรื่อง ‘ถามฟ้า’ เองก็มีฉากหลังเป็นเหตุการณ์ช่วงที่ฉินพิชิตหกแคว้น เพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้เลยเหมาะกับบรรยากาศที่สุดแล้ว’
‘พูดแบบนั้นก็ใช่ แต่ไม่เคยมีใครแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ออกมาได้จริงๆ สักที’
‘เพลงที่แต่งถึงจิ๋นซีฮ่องเต้ส่วนใหญ่ก็มีแต่การอวยยศเยินยอ สรรเสริญความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ตลอดทั้งเพลง หรือไม่ก็พยายามทำให้ดูฮึกเหิม แต่เนื้อหากลับกลวงเปล่าอย่างที่สุด พูดได้แค่ว่าเป็นผลงานที่พอผ่านเกณฑ์เท่านั้น ไม่อาจไปถึงมาตรฐานในใจของทุกคนได้ เพราะมาตรฐานของทุกคนคือคลาสสิก ถ้าจะแต่งเพลงถึงจิ๋นซีฮ่องเต้แล้วไม่คลาสสิกพอก็อย่าเอาออกมาเลยจะดีกว่า’
‘เพลงคลาสสิกจะหาได้ง่ายๆ อย่างนั้นที่ไหนกันเล่า’
‘เพลงที่เรียกได้ว่าคลาสสิก ในหนึ่งปีจะมีสักกี่เพลงกัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแต่งเพลงอิมเพรสชันของจิ๋นซีฮ่องเต้ที่เหมือนหัวข้อบังคับเลย’
‘ไม่ใช่ว่าไปตี้ถนัดแต่งเพลงสั่งทำเหรอ?’
‘เพลง ‘แสงจันทรา’ ที่เขาแต่งก่อนหน้านี้ ก็เป็นเพลงแต่งพิเศษที่มีฉากหลังอยู่ในยุครัฐสงคราม เขาแต่งออกมาได้ดีมากเลยละ!’
‘แต่มันไม่เหมือนกันนี่ เพลงนั้นเป็นเพลงโปรโมต แล้วก็ไม่ได้พูดถึงจิ๋นซีฮ่องเต้ด้วย’
‘พวกเธอตั้งมาตรฐานไว้สูงเกินไปจนคนในวงการเพลงไม่กล้าแต่งกันหมด
